บทที่ 1249

อี้จิ่นหลีนั่งอยู่ในรถและมองร่างของหลิงอี้หรานที่ค่อย ๆ เล็กลงเรื่อย ๆ

เธอไม่รู้เลยว่านอกจากชีวิตของเธอที่เป็นเดิมพันในครั้งนี้แล้ว ยังมีชีวิตของเขาด้วย

ถ้าเธออยู่ เขาก็อยู่

ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับเธอ เขาก็จะอยู่กับเธอ ในเมื่อเธออยากจะลองเสี่ยงดู ถ้าอย่างนั้นแล้วเขาก็จะเดิมพันอนาคตไปพร้อมกับเธอ!

...

หลิงอี้หรานมาถึงยังห้องพักฟื้นของชินเหลียนอีซึ่งอยู่ในวอร์ดไอซียู ถึงอย่างนั้นห้องนี้ก็ค่อนข้างจะแยกออกมาและมีห้องข้าง ๆ สำหรับให้สมาชิกในครอบครัวนอนพัก

ใครเห็นก็พูดได้ว่าสภาพแวดล้อมที่นี่ดีกว่าโรงพยาบาลก่อนหน้านี้อย่างเห็นได้ชัด

พ่อและแม่ของชินเหลียนอีกล่าวขอบคุณหลิงอี้หรานซ้ำ ๆ เมื่อเห็นเธอ

“คุณลุง คุณป้าคะ ไม่ต้องขอบคุณหนูขนาดนี้ก็ได้ค่ะ ตอนนั้นเหลียนอีเสียอะไรไปตั้งหลายอย่างก็เพื่อหนู หนูแค่ทำสิ่งที่ควรทำ” หลิงอี้หรานกล่าวด้วยความเป็นห่วงอาการของเพื่อนสนิท “หมอว่ายังไงบ้างคะ? พวกเขาบอกไหมคะว่าเหลียนอีจะพ้นขีดอันตรายเมื่อไหร่?”

“พวกเขาไม่ได้บอกว่าเธอจะพ้นขีดอันตรายเมื่อไหร่ คงใช้เวลามากเลยล่ะ แต่พวกเขาบอกว่าจะปรึกษากับหมอที่ดีที่สุดทั้งในและต่างประเทศเลยนะ ดูเหมือนการรักษาจะดีกว่า แล้วอีกอย่าง... ตอนนี้เราก็มียาให้เลือกใช้ได้มากกว่าด้วย” พ่อของชินเหลียนอีกล่าวอย่างนึกขอบคุณ

เพราะพวกเขาไม่มีเงินเพียงพอ ดังนั้นแม้จะอยากช่วยลูกสาว แต่พวกเขาก็ไม่สามารถซื้อยาแพง ๆ มาใช้ได้

ทว่าในตอนนี้พวกเขาบอกว่าสามารถใช้ยาราคาแพงที่สุดเพื่อรักษาลูกสาวของพวกเขาได้ และทั้งหมดนั้นอี้จิ่นหลีจะป็นคนจ่ายให้

พวกเขารู้ไปโดยปริยายว่าที่อี้จิ่นหลีจ่ายให้เป็นเพราะหลิงอี้หราน

“ดีเลยค่ะ” หลิงอี้หรานกล่าวขณะที่มองผ่านกระจกใสไปยังเพื่อนสนิทของเธอซึ่งนอนอยู่บนเตียงคนไข้วิกฤติ