บทที่ 1254

อี้จิ่นหลีหันไปมองหลิงอี้หรานอีกครั้งพลางพูดว่า “เกรงว่าคงไม่มีอะไรดี ๆ รอญาติของเธออยู่หรอกนะ เธอล่ะว่าไง? อยากช่วยยัยญาติคนนั้นของเธอหรือเปล่า?”

หลิงอี้หรานพูดสียงเบา “ไม่ค่ะ”

“แค่เพราะเธอจงใจใส่ร้ายกวอซินหลี่เหรอ?” เขาพูดราวกับเป็นเรื่องสบาย ๆ แต่ดวงตาสีเข้มของเขาไม่เคยพลาดการเปลี่ยนสีหน้าของเธอเลยแม้แต่น้อย

หลิงอี้หรานกล่าวอย่างสงบว่า “นั่นก็เป็นส่วนหนึ่งของเหตุผล ฉันไม่ใช่แม่พระ ฉันไม่ช่วยคนที่พยายามทำร้ายฉันซ้ำ ๆ รวมถึงทำร้ายคนที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่หรอกนะคะ เธอไม่เคยสบายใจและอยากจะกำจัดฉันอยู่ตลอดตั้งแต่ที่เธอปลอมตัวเป็นฉัน ในเมื่อฉันบอกความจริงกับกู้ลี่เฉินแล้ว ฉันก็คิดถึงผลลัพธ์ที่ตามมาไว้แล้วล่ะค่ะ”

“ไม่รู้อิโหน่อิเหน่?” อี้จิ่นหลีกล่าวเยาะ “นี่เธอเชื่อว่ากวอซินหลี่บริสุทธิ์เหรอ? เธอเป็นทนายไม่ใช่เหรอ? เธอไม่ต้องเชื่อในหลักฐานหรือไง? ตอนนี้หลักฐานทุกอย่างชี้ไปที่กวอซินหลี่หมดเลย”

หลิงอี้หรานกล่าวอย่างมั่นใจ “ฉันรู้ค่ะ หลักฐานก็เป็นแค่สิ่งผิวเผิน ถ้าเราเชื่อมากเกินไปก็อาจนำไปสู่การตัดสินที่ผิดพลาดได้ เหมือนที่เคยเกิดกับคดีของฉัน ไม่ใช่เหรอคะ?”

ดวงตาของอี้จิ่นหลีเป็นประกายเล็กน้อยก่อนที่เขาจะเงียบลง

คดีของเธอเป็นจุดอ่อนในหัวใจของเขา

“แล้วกวอซินหลี่ก็เป็นคนดีด้วยค่ะ เขาเรียบง่ายและใจดี เขาไม่ควรถูกใส่ความอย่างนี้ อีกอย่างหวาลี่ฟางใส่ร้ายเขาเพราะฉัน ฉันจะต้องชนะคดีนี้เพื่อเขาไม่ว่ายังไงก็ตาม และถึงจะแพ้ ฉันก็จะยื่นอุทธรณ์และหาหลักฐานเพื่อเขาต่อไป!” หลิงอี้หรานกล่าว

“ในเมื่อเธออยากช่วยกวอซินหลี่ชนะคดีนี้มาก ให้ฉันช่วยไหมล่ะ?” อี้จิ่นหลีกล่าว

หลิงอี้หรานตัวแข็งทื่อไปราวกับกำลังประหลาดใจ ‘เขาไม่ชอบกวอซินหลี่ไม่ใช่เหรอ? ทำไมเขาถึงเต็มใจจะช่วยล่ะ?’

“ทำไม? ไม่เชื่อฉันเหรอ?” เขาถามพลางเลิกคิ้วเมื่อเห็นความสงสัยในดวงตาของเธอ

“เปล่าค่ะ” เธอส่ายหน้า เพราะเขาพูดอย่างนั้น เธอรู้ว่าเขาจะช่วยเธอแน่ แต่ว่า... “ฉันแค่สงสัยนิดหน่อยว่าทำไมคุณช่วยกวอซินหลี่”