บทที่ 1260

เมื่อพวกเขาพูดอย่างนั้น ก็เกิดความเงียบปกคลุมสำนักงานธุรการทั่วไปทันที

ผู้ชายรวย ๆ นามสกุลอี้... ผู้ชายที่รวยที่สุดในเมืองเฉินก็นามสกุลอี้! พวกเขาต่างมองหน้ากันไปมาราวกับเห็นสิ่งที่คาดเดาในดวงตาของอีกฝ่าย

หลังจากนั้นสักพักสุดท้ายก็มีบางคนพูดว่า “คงไม่ใช่... อี้จิ่นหลีหรอกนะ”

กวานลี่หลี่โต้กลับ “ไม่มีทาง! คนพวกนั้น... คงเป็นนักแสดงตัวประกอบที่หลิงอี้หรานส่งมาทำให้เราเชื่อว่าเธอแต่งงานแล้วจริง ๆ อีกอย่างถ้าเธอแต่งงานกับอี้จิ่นหลีจริง ทำไมเธอต้องมาหางานทำเพื่อไปเลี้ยงลูกด้วยล่ะ? แล้วเธอเอาเวลาที่ไหนไปท้องในเมื่อเธอทำงานที่นี่ยังไม่ถึงสามเดือนเลย?”

เพื่อนร่วมงานอดพูดขึ้นมาไม่ได้ว่า “แต่นั่นดูไม่เหมือนว่าเธอ... กำลังแสดงเลยนะ”

“จริง หาผู้ชายมาปลอมเป็นสามียังจะง่ายกว่าไหม?”

ทุกคนในที่นี่ไม่ได้โง่ พวกเขาย่อมแยกแยะได้ว่าข้อโต้แย้งของกวานลี่หลี่ไม่น่าเชื่อถือมากแค่ไหน

บางคนเดินไปที่หน้าต่างและมองลงไป จากนั้นก็มีคนอุทานออกมา “พระเจ้าช่วย รถที่มารับหลิงอี้หรานที่นี่เป็นรถลีมูซีนรุ่นลิมิเต็ดของลินคอล์นลีมูซีนเลยนะ ราคาโคตรแพง!”

“แถมป้ายทะเบียนยังเป็นเบอร์เก้าหมดเลยด้วย แม่เจ้า! ป้ายทะเบียนน่าทึ่งมาก!”

“ในเมืองเฉิน อี้จิ่นหลีน่าจะเป็นคนเดียวที่มีรถกับป้ายทะเบียนแบบนั้นและนามสกุลอี้นะ”

“หลิงอี้หรานแต่งงานกับอี้จิ่นหลีจริงเหรอ? พระเจ้าช่วย น่าตกใจมาก!”

“พระเจ้า ตอนนี้หลิงอี้หรานอยากทำอะไรในเมืองเฉินก็ได้ตามที่ต้องการแล้วน่ะสิ!”