บทที่ 1263

ตอนนี้ใกล้ถึงเวลาเริ่มงานปาร์ตี้วันเกิดแล้ว และคนรอบ ๆ ตัวเธอก็เริ่มพูดคุยกัน

“นี่ หรือว่านายน้อยกู้ไม่ได้จะมางานนี้เหรอ?”

“เมื่อวานนี้ ไม่ใช่ว่าเธอโดนเจ้าชายตบจริง ๆ ใช่ไหม?”

“ว่าแล้วเชียว เจ้าชายจะมาสนใจผู้หญิงแบบนี้ได้ไง? เธอธรรมดาแถมยังน่าเกลียดด้วยซ้ำ แค่เสื้อผ้าราคาแพงไม่ทำให้เธอเป็นคนที่ดูแพงขึ้นมาได้หรอกนะ”

“ฉันได้ยินมาว่า ที่เธอได้รับการสนับสนุนจากนายน้อยกู้เป็นเพราะเธอเคยช่วยนายน้อยกู้ไว้ตอนเด็ก แต่คนแบบเธอไม่มีทางเป็นคนชั้นสูงขึ้นมาได้หรอก แม้จะแต่งงานกับคนรวยไปแล้วก็เถอะ”

ผู้คนต่างพูดจาดูถูกเหยียดหยามมากขึ้นเรื่อย ๆ ในขณะที่ยิ่งนานเข้าหวาลี่ฟางก็ยิ่งรู้สึกอับอาย ทันใดนั้นเองเธอก็หยิบไมโครโฟนมาและบอกว่ากู้ลี่เฉินติดธุระวุ่น ๆ เลยน่าจะมาช้า “นี่เป็นคลิปวิดีโอจากละครเรื่องแรกที่ฉันเล่น ดูหน่อยนะคะ เผื่อว่าวันหนึ่งฉันจะได้ร่วมงานกับพวกคุณบ้าง”

หวาลี่ฟางยืนอยู่ใต้หน้าจอขนาดใหญ่ด้วยรอยยิ้ม เธอตั้งใจไว้ว่าจะใช้ ‘ทักษะการแสดง’ ของเธอในละครตบหน้าพวกที่ดูถูกเธอ

เธออยากให้พวกเขารู้ว่าเธอมีทักษะการแสดงซึ่งไม่เกี่ยวกับสิ่งที่ลี่เฉินมอบให้เธอ

หวาลี่ฟางยิ้มขณะที่รอฟังคำชมจากทุกคน

เป็นไปตามคาดเมื่อหน้าจอถูกเปิดขึ้นทุกคนก็จ้องมันอย่างตื่นตะลึง

หวาลี่ฟางรู้สึกภูมิใจ และคิดว่าคนอื่น ๆ คนทึ่งกับการแสดงของเธอ แต่รอยยิ้มของหวาลี่ฟางแข็งค้างไปในทันทีที่ได้ยินเสียง

“นี่ ๆ ช่วยฉันเอาของพวกนี้ขึ้นรถหน่อยสิคะ ฉันเอาขึ้นไปไม่ได้อะ คุณช่วยเข้าไปในรถก่อนได้ไหม? ขอโทษที่ต้องรบกวนนะ...” นั่นเป็นเสียงของเธอ! เป็นตอนที่เธอลวงกวอซินหลี่ให้ขึ้นรถไปในวันนั้น!