บทที่ 128

เธอไม่ได้อ่อนแอเหมือนที่เคยเป็นในวันแรก โทรศัพท์ของเธอดังขึ้นเป็นครั้งคราวพร้อมกับสายจากญาติทางฝั่งแม่ของเธอ

สำหรับวัตถุประสงค์ของพวกเขามีทุกประเภท บางคนขอให้เธอให้อภัยกับลุงของพวกเขาและหวังว่าเธอจะสามารถถอนคดีได้ บางคนถามว่าคนใหญ่โตที่ไหนกันที่ช่วยเธอไปจากตระกูลเฟิงในวันนั้น

ท้ายที่สุดมีรถตำรวจจำนวนมากล้อมรอบตระกูลเฟิงอย่างแน่นหนาจนเพื่อนบ้านทุกคนรอบข้างได้เห็น

จากนั้นมีบางคนขอยืมเงินจาก หลิง อี้หราน พวกเขาบอกว่า เนื่องจากเธอรู้จักคนใหญ่คนโต เธอน่าจะมีเงินมากและคาดว่าเธอจะช่วยญาติของเธอ

หลิง อี้หราน พูดไม่ออก เกี่ยวกับ "คนใหญ่คนโต" แม้เธอจะไม่รู้ตัวตนที่แท้จริงของ "จิน" ก็ตาม

อย่างไรก็ตาม จากสิ่งที่คนเหล่านี้พูด เธอค่อย ๆ จัดการกับบางสิ่งที่จินไม่ได้พูด เธอคิดว่าเธอได้รับการช่วยเหลือจากตระกูลเฟิงในคืนนั้นอย่างไร

หลิง อี้หราน ออกจากวอร์ดและเดินไปตามทางเดินช้า ๆ เธอพูดกับพยาบาลที่ดูแลเธอว่า "ไม่ต้องตามฉัน ฉันอยากเดินไปเอง" การมีคนอื่นติดตามเธอทำให้เธอรู้สึกอึดอัดใจ

พยาบาลยินยอม

บอดี้การ์ดที่เฝ้าประตูวอร์ดไม่ได้พูดอะไรเมื่อเห็นฉากนี้ หลังจากเมื่อเช้านี้ หลิง อี้หรานก็เดินไปตามทางเดินหลายครั้งแล้ว

เมื่อ หลิง อี้หราน เดินไปที่ทางออกของบันไดเธอก็เห็น อี้ จิ่นหลี ผ่านประตูกระจก เขายืนอยู่ที่ด้านหนึ่งของบันไดและกำลังโทรศัพท์

เขาเอนตัวพิงมุมกำแพงเล็กน้อยพร้อมด้วยบุหรี่ จากตำแหน่งของเธอ เธอสามารถมองเห็นหลังของเขา คอที่สง่างาม ไหล่แคบ ขาเรียวและสูทพอดีตัว แม้ว่าจะเป็นเพียงท่ายืนสบาย ๆ แต่ก็สามารถทำให้ผู้คนรู้สึกเหมือนเขาเป็นนายแบบในนิตยสารได้

ก่อนหน้านั้นเธอยังเคยคิดว่าจะเก็บเงินไว้ซื้อชุดสูทให้เขาในอนาคต เธออยากจะเห็นว่าเขาดูเป็นอย่างไรในชุดสูท แต่เธอไม่คาดคิดมาก่อนว่าเธอจะเห็นเขาสวมสูทภายใต้สถานการณ์เช่นนี้