บทที่ 1281

ถึงอย่างนั้นเธอถูกหยุดไว้ทุกครั้ง

“ประธานเย่เป็นคนที่คุณอยากเจอก็เจอได้หรือไง? บ้าบอ! เราจะแจ้งตำรวจถ้าคุณทำแบบนี้อีก!” เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยกล่าวอย่างหมดความอดทน

ในทันใดนั้นเองที่ร่างหนึ่งเดินเข้ามาและพูดว่า “ถอย ให้เธอเข้าไป ประธานเย่ต้องการพบเธอ”

โจวเชียนหยุนตะลึงไปขณะที่มองชายคนนั้นตรงหน้าเธอ เธอ... เธอจำได้ว่าคนนี้คือเลขาของเย่เหวินหมิง และเขาก็เป็นอดีต... เพื่อนร่วมงานของเธอด้วย!

ในตอนนั้นพวกเขาสองคนเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน พวกเขายังคอยเตือนเธอหลายต่อหลายครั้งว่าเย่เหวินหมิงมีคนอื่นที่เขาสนใจอยู่แล้ว และขอให้เธออย่าลงทุนกับความสัมพันธ์ครั้งนี้มากเกินไป โชคไม่ดีที่เธอปฏิเสธจะฟังพวกเขาและเทใจให้ความสัมพันธ์ครั้งนั้นจนต้องจบลงแบบนี้

โดยรวมแล้วเธอทั้งโง่เง่าและไร้เดียงสาจนหาเหาใส่หัวตัวเอง!

เจ้าหน้ารักษาความปลอดภัยที่หยุดโจวเชียนหยุนไว้ตะลึงลาน พวกเขาไม่รู้เลยว่าผู้หญิงแบบนี้เข้าพบประธานเย่ได้ด้วย! จากนั้นพวกเขาก็คาดเดาไปต่าง ๆ นานาว่าโจวเชียนหยุนเป็นใคร

โจวเชียนหยุนเดินตามเลขาคนนั้นเข้าไปในตึก

พวกเขาไม่ได้พูดคุยอะไรกันจนกระทั่งนำโจวเชียนหยุนมาถึงห้องทำงานของเย่เหวินหมิงและพูดว่า “ประธานเย่ชอบการเข้าหาที่นุ่มนวล ถ้าเธอมีอะไรจะขอร้องเขาก็เก็บทิฐิส่วนตัวลงไป น่าจะเหมาะกว่านะ”

พูดจบเขาก็เคาะประตูห้องทำงานและเปิดออก “เข้าไปสิ”

โจวเชียนหยุนรู้ว่านั่นเป็นคำเตือนอย่างเป็นมิตร เธอกระซิบตอบ “ขอบคุณนะ”

น่าเสียดายที่ตอนนั้นเธอไม่ทำตามคำแนะนำของเขา ไม่อย่างนั้นชีวิตเธอก็คงจะต่างออกไป