บทที่ 1286

รอยยิ้มของหลิงกว๋อจื้อชะงักค้าง และปกป้องตัวเองด้วยการพูดว่า “ตอนนั้นพ่อมันโง่เอง พ่อกับลูกสาวจะไปมีเรื่องระหองระแหงกันแค่ชั่วข้ามคืนได้ยังไง คุยกันตรงนี้คงไม่สะดวกเท่าไหร่ ทำไมเราไม่เข้าไปคุยกันข้างในล่ะ?”

หลิงกว๋อจื้ออยากจะคุยหลังจากที่ผ่านประตูคฤหาสน์อี้เข้าไปแล้ว

หลิงอี้หรานกล่าวว่า “ฉันคิดว่าเราตัดขาดกันไปแล้วซะอีก? ถ้าคุณมาที่นี่เพื่อบอกว่ารู้จักฉัน แค่เพราะการแต่งงานของฉัน งั้นก็ขอบอกไว้เลยว่าเราไม่ใช่ครอบครัวเดียวกันอีก!”

แม้ว่าเธอกับชายตรงหน้าจะมีสายเลือดเดียวกัน แต่สิ่งที่เขาเรียกกันว่าความรักของครอบครัวมันจางหายไปนานแล้ว!

สีหน้าของหลิงกว๋อจื้อเปลี่ยนไป ตอนนี้ใบหน้าชราของเขาดูค่อนข้างอับอายเล็กน้อย

หลิงอี้หรานพูดกับอี้จิ่นหลีว่า “จิน ไปกันเถอะ”

หลิงกว๋อจื้อไม่เต็มใจที่จะปล่อยหลิงอี้หรานเดินจากไปแบบนี้ เขาอยากวิ่งเข้าไปจับลูกสาวคนโตไว้ ทว่าเพราะเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหยุดเขาไว้ เขาจึงไม่มีทางเข้าใกล้หลิงอี้หรานได้เลย

ฟางซุ่ยเอ๋อเห็นแบบนี้ก็รีบพูดว่า “อี้หราน ถึงเธอ... ถึงเธอจะไม่อยากรู้จักพ่อเธอแล้ว แต่อย่างน้อยหาคนไปช่วยน้องสาวของเธอหน่อยสิ หวาลี่ฟางเป็นคนที่บอกให้เธอทำแบบนั้น! ตอนนี้เธอแต่งเข้าตระกูลอี้แล้ว เธอคงไม่อยากให้นักข่าวเปิดโปงว่าเธอมีน้องสาวอยู่ในคุกใช่ไหม?”

หลิงอี้หรานชะงัก ‘หลิงลั่วอิน? อยู่ในคุกเหรอ? และยังเกี่ยวข้องกับหวาลี่ฟางด้วยเหรอ? เกิดอะไรขึ้นกันแน่?’

แต่ดูเหมือนอี้จิ่นหลีจะสังเกตเห็นความสับสนของเธอจึงพูดว่า “หลิงลั่วอินมีส่วนในเหตุการณ์ที่เธอเจอกับสามีเก่าของหวาลี่ฟางในเลาน์จ หลังจากนั้นหลิงลั่วอินยังสมคบคิดกับหวาลี่ฟางอีกครั้ง หลิงลั่วอินเป็นคนวางแผนกับหวาลี่ฟางเรื่องของกวอซิ่นหลี่”

หลิงอี้หรานตกตะลึง เธอไม่รู้เลยว่าจะมีจุดพลิกผันมากมายเข้ามาเกี่ยวข้องอย่างนี้!