บทที่ 1298

“คุณ..” ใบหน้าของเธอแดงขณะที่กัดริมฝีปากล่างไว้ ปอยผมบางส่วนตกลงบนแก้มของเธอ ใบหน้าที่สวยงามอ่อนหวานของเธอให้ความรู้สึกสงบอย่างน่าประหลาดใจ!

ราวกับว่าการมองเธอเงียบ ๆ ก็ช่วยให้สงบลงได้แล้ว

อี้จิ่นหลีมองไปยังคนตรงหน้าด้วยความหลงใหล ความคิดที่เธออยากได้เขาและใบหน้าเขินอายจนเป็นสีแดงเพราะเขาทำให้เขามีความสุข

เขาอยากให้เธอหลงเขามากกว่านี้ อยากให้เธอใจเต้นเพราะเขา และหลงใหลเขาทั้งกายและใจ

บางทีนี่อาจเป็นทางเดียวที่ทำให้เขารู้สึกสบายใจขึ้น และทำให้เขามั่นใจว่าเธอจะอยู่ไม่ได้โดยไม่มีเขา

“มัน... ไม่ใช่สิ่งที่ทำไม่ได้” เขาพึมพำพลางใช้มือข้างหนึ่งปลดกระดุมเสื้อของเธอขณะที่เขาใช้อีกมือจับมือของเธอไว้ เขาจับมือเธอลูบแก้มเขา จากนั้นก็สันกราม คอ กระดูกไหปลาร้า หน้าอก...

หลิงอี้หรานตกใจเล็กน้อย ฝ่ามือของเธอก็รู้สึกร้อนขึ้นร้อนขึ้น

“ชอบไหม?” เขายิ้มสวยราวกับต้องการจับสายตาเธอ เขาอยากจะโชว์ความสวยงามของเขาเพื่อดึงดูดสายตาของเธอไว้

ใบหน้าของเธอร้อนผ่าว และรอยยิ้มของเขาก็ดูเหมือนไวน์ที่ทำให้มัวเมาจนโงหัวไม่ขึ้น

“คะ... ค่ะ...” เสียงของเธอสั่นเล็กน้อย แต่ก็พูดเรื่องจริง

เขาหายใจรดเธอเบา ๆ “ในเมื่อชอบ ดูสิ ทุกอย่างของฉันเป็นของเธอนะ เธออยากได้ตอนไหนก็เอาไปสิ ถ้าเธอไม่มีแรง ฉันจะช่วยเธอเองดีไหม?”

‘นี่มันการยั่วแบบบริสุทธิ์เลยนี่!’ หลิงอี้หรานรู้สึกราวว่าเธอกำลังจะเลือดกำเดาไหล...

ร่างกายของเขาค่อย ๆ ขยับเข้ามาใกล้เธอ เอาใจเธออย่างอ่อนโยนที่สุด

ตราบใดที่เธอเต็มใจจะโดนล่อลวงและหลงรักเขา เขาก็ให้เธอได้ทั้งหมด...