บทที่ 1306

‘เมื่อกี้อะไรเข้าสิงฉัน? ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าตัวเองจะเหม่อไปแค่มองหลิงอี้หรานน่ะ!’

ในตอนนั้นเองที่หลิงอี้หรานพูดว่า “ขอโทษที ฉันเข้าผิดห้อง” เธอกำลังจะปิดประตูห้องและออกไปขณะพูด แต่ใครบางคนได้ลุกออกมาจากที่นั่งของเขาแล้ว

เขามองเธออย่างเหยียดหยามและพูดว่า “นี่ เข้าห้องผิดจริงเหรอ หรือเพราะเธอรู้ว่านายน้อยเซียวอยู่ที่นี่เลยหาโอกาสเข้ามากันแน่? หลิงอี้หราน ฉันได้ยินมานะว่าเธอออกมาจากคุกแล้ว แต่ไม่คิดเลยว่าจะมาตามนายน้อยเซียวต้อย ๆ อย่างคนสิ้นหวังแบบนี้!”

คนที่เหลือหัวเราะเมื่อได้ยินอย่างนั้น

“นี่เธอไม่ได้ส่องกระจกดูตัวเองหน่อยเหรอ? เธอเป็นอดีตนักโทษนะ กล้ามาเสนอหน้าให้จื่อฉีเห็นได้ไง?”

“ใช่ไหม? ตอนนี้จื่อฉีกับอี้เหมิงหมั้นกันแล้ว และอีกไม่นานก็จะแต่งงานกัน ทำไมเธอถึงหน้าด้านขนาดนี้กันนะ?”

“นี่ ๆ หลิงอี้หราน ตอนนั้นเธอฆ่าพี่สาวของอี้เหมิง แล้วไง? ตอนนี้เธออยากจะทำลายชีวิตแต่งงานของอี้เหมิงด้วยการเป็นเมียน้อยเหรอ? แต่นะ จื่อฉีก็คงไม่สนเธอใจหรอก ถึงเธอจะแก้ผ้าให้เขาดูก็เถอะ!”

หลิงอี้หรานมองคนข้างหน้าเธออย่างเย็นชา เห็นได้ชัดว่าไม่มีใครในพวกเขาที่ได้รับการบอกข้อมูลว่าคดีของเธอได้รับการตัดสินใหม่แล้ว

ถึงอย่างนั้น... เซียวจื่อฉีและห่าวอี้เหมิงก็ต้องรู้เรื่องนี้ไม่ใช่เหรอ?

ความสงสัยปรากฏขึ้นในดวงตาของหลิงอี้หราน เธอไม่รู้ว่าเซียวจื่อฉีและห่าวอี้เหมิงต้องทรมานกับอี้จิ่นหลีมากแค่ไหนเพราะเรื่องของเธอ พวกเขาย่อมไม่พูดเรื่องคดีความของหลิงอี้หรานต่อหน้าคนพวกนี้เท่าไหร่

มีเพียงบางคนในแวดวงกฎหมายเท่านั้นที่จะรู้ว่าคดีความของหลิงอี้หรานได้รับการตัดสินโทษใหม่ จึงมีคนเพียงไม่มากที่รู้เรื่องนี้

หลิงอี้หรานกล่าวอย่างเย็นชา “ฉันฟ้องพวกคุณข้อหาหมิ่นประมาทและคุกคามจากสิ่งที่พวกคุณพูดได้นะ”