บทที่ 1308

พูดจบเขาก็มองหลิงอี้หราน “กลับห้องส่วนตัวเรากันเถอะ อาหารน่าจะเย็นหมดแล้ว”

“ค่ะ” หลิงอี้หรานตอบ จากนั้นเหมือนเธอจะนึกอะไรขึ้นมาได้จึงกล่าวว่า “แต่ว่านะ ฉันเพิ่งโทรหาตำรวจไป มีคนในนี้หมิ่นประมาทและคุกคามฉัน อีกไม่นานตำรวจก็คงมาถึงที่นี่แล้วล่ะค่ะ”

“งั้นให้หวงเชียนอยู่จัดการที่นี่ไปแล้วกัน” อี้จิ่นหลีกล่าว หวงเชียนที่เขาพูดถึงก็คือบอดี้การ์ดสาวซึ่งคอยติดตามหลิงอี้หราน

หลิงอี้หรานพยักหน้าและหมุนตัวเดินตามอี้จิ่นหลีออกไป

ในที่สุดเซียวจื่อฉีก็ลุกจากพื้นอย่างทุลักทุเล และมองหลิงอี้หรานกับอี้จิ่นหลีอย่างไม่สบายใจ

ผู้หญิงที่เขาทิ้งไปเหมือนเบี้ยที่ไร้ประโยชน์ในกระดานตอนนี้กลับแต่งงานกับคนที่ดีกว่า ทำเอาเขารู้สึกเหมือนโดนตบหน้า

ถึงอย่างนั้นเขาก็จะเสียอาการไม่ได้! เขาทำได้เพียงกล้ำกลืนมันอย่างไม่พอใจ

ห่าวอี้เหมิงตะลึงไปเล็กน้อย ชายคนนั้นที่พี่สาวของเธอเคยรักสุดหัวใจไม่เคยกระทั่งหลั่งน้ำตาในงานศพของพี่สาวเธอ ทั้งใบหน้าของเขาก็ยังเรียบเฉย

ในตอนนั้นเธอไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งจะได้เห็นชายคนนี้อ่อนโยนกับหญิงสาวได้

และผู้หญิงคนนั้นก็คือ หลิงอี้หราน แฟนเก่าของเซียวจื่อฉี! ความคิดนั้นเพิ่มความอิจฉาในตัวเธอ

อี้จิ่นหลีจับมือหลิงอี้หรานและเดินออกมาจากห้อง

เขาหยุดเดินกลางคันและก้มมองมือที่ข้อต่อผิดรูปในมือ จากนั้นเขาก็หันไปมองห่าวอี้เหมิง “อีกอย่าง ตระกูลห่าวดูแลภรรยาฉันเป็นอย่างดีตอนที่เธออยู่ในคุกด้วย ดูเหมือนเธอจะอยากให้มือภรรยาฉันใช้การไม่ได้ ใช่ไหม คุณหนูรองห่าว?”

ใบหน้าของห่าวอี้เหมิงเปลี่ยนเป็นขาวซีดในทันที และเธอก็เริ่มตัวสั่นด้วยความกลัว

ดวงตาสีดำของอี้จิ่นหลีชำเลืองมองห่าวอี้เหมิงอย่างเย็นชา ก่อนจะเดินจากไปพร้อมกับจับมือหลิงอี้หรานไว้