บทที่ 1332

ในตอนนี้จู่ ๆ ความรู้สึกตื่นตระหนกก็เข้ามาเกาะกุมหัวใจของเขา

...

“เหวินหมิง ทำไมอยู่ ๆ คุณถึงถอนฟ้องล่ะคะ? คุณไม่ต้องการสิทธิ์เลี้ยงดูลูกแล้วเหรอ?” คงจื่ออินเดินทางมาที่เมืองเฉินโดยเฉพาะและถามคำถามนั้นในทันทีที่เจอหน้าเย่เหวินหมิง

เธอร้อนใจมาตลอดตั้งแต่ที่เขามาเมืองเฉิน ราวกับรู้ว่าจะมีบางอย่างเกิดขึ้น

แม้ตอนนี้โจวเชียนหยุนจะตกต่ำถึงขีดสุด แต่เธอก็ยังมีลูกกับเย่เหวินหมิง สายสัมพันธ์ของพวกเขา อย่างไรแล้วก็ตัดไม่ขาด!

เธอไม่มีวันสบายใจได้ตราบเท่าที่ยังไม่ได้เป็นคุณนายตัวจริงของบ้านตระกูลเย่!

“ผมทำข้อตกลงกับเธอไปแล้ว เธอจะส่งอาหยันน้อยให้ผมในอีกสามเดินและจะไม่โผล่หน้ามาให้อาหยันน้อยเห็นหลังจากนั้นอีก” เย่เหวินหมิงกล่าวเสียงเบา

คงจื่ออินประหลาดใจและถามว่า “เธอ... ไม่ได้คิดจะทำอะไรใช่ไหมคะ? ทำไมอยู่ ๆ เธอถึงได้ยอมแพ้สิทธิ์การเลี้ยงดูได้ง่าย ๆ ขนาดนี้?”

‘คิดจะทำอะไร...’ ภาพของโจวเชียนหยุนและผู้ชายที่ดูซื่อสัตย์คนนั้นมองกันอย่างอบอุ่นผุดขึ้นในหัวของเขา และเขาก็รู้สึกอึดอัดในอกทันที “พอแล้ว เธอจะไปคิดทำอะไรได้? เธอเป็นใครจะมาสู้กับผม?” มีความโกรธซ่อนอยู่ในน้ำเสียงของเย่เหวินหมิง

คงจื่ออินรู้ว่าเย่เหวินหมิงโกรธเมื่อได้ยินอย่างนี้ เธอรีบพูดด้วยเสียงอ่อนโยนว่า “แน่นอนค่ะ เธอเป็นคนไม่สำคัญ เหวินหมิงคะ ฉันจะเป็นแม่ที่ดีและดูแลอาหยันน้อยอย่างดีเองค่ะ”

เย่เหวินหมิงมองคงจื่ออินและจำได้ว่าตอนที่โจวเชียนหยุนมาหาเขาคืนนั้น สิ่งแรกที่เธอขอคือบอกให้เขาระวังคงจื่ออิน

“ทำไมเหรอคะ?” คงจื่ออินงุนงงกับสายตาของเขา