บทที่ 1335

อี้จิ่นหลีเป็นคนแรกที่รู้ตัวและพูดราวกับว่าเข้าใจบางอย่าง “เกิดอะไรขึ้น? คุณมาที่นี่เพื่อรับคู่หมั้นเหรอ ประธานเย่?”

“คุณล่ะ นายน้อยอี้? มารับใครที่นี่ด้วยเหรอ?” เย่เหวินหมิงถามกลับแทนที่จะตอบคำถาม

“ฉันมาที่นี่เพื่อรับภรรยาและเพื่อนของเธอ” อี้จิ่นหลียิ้มจาง ๆ

เย่เหวินหมิงขมวดคิ้ว เมื่อกี้คงจื่ออินไม่ได้พูดอะไรมาก เธอแค่บอกว่ามีเรื่องเกิดขึ้นและอยู่ที่สถานีตำรวจ ทั้งเธอยังสะอื้นเล็กน้อย เพราะอย่างนั้นเขาเลยไม่ได้ถามอะไรเพิ่มและรีบมุ่งหน้ามา

ถึงอย่างนั้นเมื่อได้ยินสิ่งที่อี้จิ่นหลีกล่าว เย่เหวินหมิงก็รู้สึกได้ถึงหัวใจที่เต้นรัวของตนเอง ใบหน้าของโจวเชียนหยุนปรากฏขึ้นในความคิดของเขา

‘โจวเชียนหยุน... อยู่ที่สถานีตำรวจด้วยเหรอ?’

ในตอนที่เย่เหวินหมิงกำลังจะเดินเข้าไปข้างใน จู่ ๆ อี้จิ่นหลีก็กล่าวขึ้นมาว่า “ได้ยินมาว่าโจวเชียนหยุนมอบสิทธิ์การเลี้ยงดูให้คุณแล้วเหรอประธานเย่ คุณสงสัยไหมว่าทำไม?”

‘ทำไม...’ เย่เหวินหมิงคิดถึงเรื่องที่โจวเชียนหยุนพูดเรื่องเริ่มต้นชีวิตใหม่ และได้แต่งงานมีลูกกับผู้ชายคนอื่น เขาพบว่าฟันของตัวเองขบกันแน่น “ไม่คิดเลยนะว่านายน้อยอี้จะชอบเรื่องซุบซิบกับเขาด้วย”

อี้จิ่นหลีพูดพลางกระตุกยิ้ม “หวังว่าคุณจะไม่เสียใจที่เอาโจวเชียนหยุนเข้าคุกด้วยคำให้การของคุณนะ ประธานเย่” พูดจบเขาก็ขยับเท้าเดินเข้าไปก่อน

เขาไม่เคยสนใจเรื่องคนอื่น แต่... เมื่อเห็นเรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างเย่เหวินหมิงและโจวเชียนหยุนก็ทำให้เขาคิดถึงเรื่องของเขากับหลิงอี้หราน

ความแตกต่างคือ เย่เหวินหมิงเป็นคนเอาโจวเชียนหยุนเข้าคุกด้วยตัวเอง ในขณะที่หลิงอี้หรานเข้าคุกเพราะผลมาจากความเมินเฉยเย็นชาของเขา

เย่เหวินหมิงขมวดคิ้ว ‘เสียใจ? ฉันจะเสียใจได้ยังไง?