บทที่ 1349

แน่นอนว่า มองด้วยเหตุแล้วเย่เหวินหมิงคงไม่มีความรู้สึกอะไรกับโจวเชียนหยุนอีกแล้ว

“ถ้าเขายังไม่ยอมทำอีก ถึงให้ต้องจับเขามัดไว้กับเตียงผ่าตัด ฉันก็จะทำ!” หลิงอี้หรานพูดพลางกัดฟัน และดูเหมือนจะไม่สนใจกับผลลัพธ์หรือความเสี่ยงใด ๆ ที่ตามมา

อี้จิ่นหลีมองหลิงอี้หรานด้วยความแปลกใจเมื่อได้ยินอย่างนั้น

“เป็นอะไรไปเหรอคะ?” เธอถาม

“ฉันคิดว่าเธอจะยึดตามกฎหมายไม่ว่าจะเป็นเรื่องคอขาดบาดตายแบบไหนก็ตาม และจะไม่ยอมทำอะไรที่ฝืนความต้องการของคนอื่นซะอีก” เขากล่าว

ความอับอายปรากฏออกมาผ่านสีหน้าของเธอ ‘ตายจริง ฉันลืมไปเลยว่าตัวเองเป็นทนาย!’

“บางทีเพราะ… ฉันคิดว่าเย่เหวินหมิงติดค้างพี่โจวมากไปหน่อยน่ะค่ะ ฉันคิดว่ามันไม่ยุติธรรมกับพี่โจวเลยที่ต้องจากโลกนี้ไปแบบนั้น!” เธอหยุดชะงักเล็กน้อยและค่อนข้างจะลังเล “ถ้าตอนนั้นฉันต้องบังคับเย่เหวินหมิงจริง ๆ คุณ… จะช่วยฉันไหมคะ?”

ความขัดแย้งปรากฏบนใบหน้าของเธอ ด้วยว่าการตัดสินใจนี้แตกต่างจากสิ่งที่เธอไล่ล่าและยืนกรานมาตลอด ถึงอย่างนั้นในอีกฝั่งหนึ่งเธอก็ไม่อยากให้พี่โจวต้องตายแบบนั้น และอาหยันน้อยก็ต้องเสียแม่ของเขาไป!

อี้จิ่นหลียิ้มบาง ๆ “ฉันบอกเธอไปหรือยัง? ว่าฉันจะทำทุกอย่างที่เธอต้องการ แค่เธอบอก ฉันก็จะทำให้ ไม่ว่าจะอันตรายหรือยากลำบากยังไงก็ตาม ต่อให้ฟ้าจะถล่มลงมา เธอจะมีฉันคอยค้ำมันเอาไว้เพื่อเธอ”

เสียงของเขาฟังดูเหมือนเช่นทุกครั้ง ไม่มีความฉุนเฉียว เขาพูดอย่างนุ่มนวล แต่ก็มีความเยือกเย็นตามปกติของเขา เธอรู้สึกราวกับว่า เธอนั้นถูกทำให้หลงใหลไปกับโน้ตดนตรีที่เต้นเป็นท่วงทำนองในหัวใจ

“แต่คุณไม่คิดเหรอคะว่าสิ่งที่ฉันขอให้คุณทำจะทำให้คุณมีปัญหา?” เธอถาม