บทที่ 1354

ร่างกายของเขาแข็งทื่อไปในทันใด เสียงของเธอดูเหมือนจะปลอบประโลมความไม่สบายใจทั้งหมดของเขาไป

‘อี้หรานของฉัน...’

เป็นเพราะเธอ เขาจึงรู้สึกดี... ที่ยังมีชีวิตอยู่

ถ้าเขาไม่ได้พบกับเธอชีวิตเขาก็คงแค่นั้น เขาคงเป็นแค่เปลือกอันเปลือยเปล่า และไม่รู้จักความสุขหรือความทุกข์ เขาน่าจะแค่ ‘มีชีวิต’ โดยที่ไม่เคยสัมผัสความสุขในชีวิต

“อี้หราน เธออย่าทำลายความฝันของฉันนะ” เขาพึมพำ

“มันจะไม่ใช่ความฝันค่ะ เวลาอันสวยงามที่เราได้ใช้ด้วยกันเป็นเรื่องจริง ไม่ใช่แค่ความฝันที่ไม่เป็นจริง” หลิงอี้หรานกล่าวอย่างจริงจัง

“เพราะอย่างนั้น จินคะ ความฝันของคุณจะไม่แตกสลายหรอกนะ เราจะมีแต่ช่วงเวลาที่สวยงามที่ได้ใช้ด้วยกัน”

เขาค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น ดวงตาของเขาจ้องมองเธออย่างลึกซึ้ง จากนั้นเขาก็ก้มหน้าลงจุมพิตเธออย่างดูดดื่ม “โอเค มันไม่ใช่ความฝันอีกต่อไปแล้ว”

อนาคตของพวกเขาจะเป็นแบบที่เขาจินตนาการจริงเหรอ? เขาหวังเพียงว่าความฝันของเขาจะไม่มีวันแตกสลายไป!

ถ้านี่เป็นเพียงความฝันว่า เธอจะอยู่กับเขาตลอดไป อย่างนั้นแล้วเขาก็หวังว่าจะได้อยู่ในฝันอันสวยงามนี่ไปจนวันตาย!

...

หลิงอี้หรานได้รับสายจากนายท่านและคุณนายชิน พวกเขาบอกว่าชินเหลียนอีฟื้นแล้ว เธอจึงรีบไปยังโรงพยาบาลในทันที

ดวงตาของหลิงอี้หรานเปลี่ยนเป็นสีแดงเมื่อมองไปยังเพื่อนสนิทที่อยู่ในห้องไอซียูผ่านทางกระจกใส

แม้ตอนนี้เธอจะฟื้นแล้ว แต่เธอก็ทำได้เพียงลืมตา และโต้ตอบได้เล็กน้อยเท่านั้น เธอยังพูดไม่ได้ และแน่นอนว่าเธอก็ยังบอกพวกเขาไม่ได้ว่าเธอได้รับบาดเจ็บได้อย่างไร!