บทที่ 1372

“อย่างนั้นเหรอ? งั้นเธอก็ยังโชคดีสินะ” ไป๋ทิงซินกล่าวด้วยท่าทีสบาย ๆ

“ใช่ เธอก็โชคดีพอที่ถูกเจอตัวในทันที และถูกนำตัวส่งโรงพยาบาล แต่บางทีโชคของเธอคงจะหมดไปแล้ว ตามที่หมอบอก อาการของเธอวิกฤติอยู่หลายครั้ง มีแค่ช่วงนี้ที่เธอพอจะรู้สึกตัวบ้าง แต่เมื่อวานจู่ ๆ หมอก็บอกว่าอาการของเธอวิกฤติอีกครั้ง เธอน่าจะนอนเป็นผักตลอดไป ถึงแม้จะยังมีลมหายใจอยู่ก็ตาม”

อี้จิ่นหลีพูดช้า ๆ น้ำเสียงของเขาฟังเหมือนกำลังพูดถึงข่าวสารทั่วไป

ถึงอย่างนั้นสีหน้าของไป๋ทิงซินก็เปลี่ยนไปในทันที เขาลุกขึ้นในทันที “จะเป็นอย่างนั้นไปได้ยังไง?”

“นั่นทำให้คุณประหลาดใจเหรอ?” อี้จิ่นหลียิ้ม “ยังไงข่าวเรื่องที่ตระกูลไป๋กับตระกูลเกาจะควบรวมกิจการกันผ่านการแต่งงานก็กระจายไปทั่วทั้งอินเทอร์เน็ตแล้ว ตอนนี้ทุกคนคงได้เห็นข่าวนี้แล้ว ไม่ยกเว้นแม้แต่ชินเหลียนอี แต่ดูเหมือนคุณจะยังสนใจชินเหลียนอีอยู่อีกเหรอ ประธานไป๋?”

ไป๋ทิงซินดูเหมือนจะรู้ตัวแล้วว่าเมื่อกี้นี้เขาตื่นเต้นเกินไปหน่อย เขามองอี้จิ่นหลี และไม่พูดอะไรไปครู่หนึ่ง

เกาม่านหลินขมวดคิ้ว และค่อย ๆ อ้าปากสีแดงสดของเธอถามอย่างไม่ค่อยพอใจว่า “ทิงซิน คุณเป็นอะไรไปคะ?”

ไป่ทิงซินเม้มปากแน่นและนั่งลงอีกครั้ง “ไม่มีอะไร”

อี้จิ่นหลีกล่าวต่อไปว่า “แน่นอนว่า ประธานไป๋จะไปเยี่ยมชินเหลียนอีที่โรงพยาบาลก็ได้นะถ้าสนใจ ไม่แน่ว่าคุณอาจจะได้เห็นเธอเป็นครั้งสุดท้ายแล้วก็ได้”

คำพูดของเขาทำให้ใบหน้าของไป๋ทิงซินมืดหม่นยิ่งขึ้น!

หลิงอี้หรานรู้โดยทันทีว่า อี้จิ่นหลีพยายามกระตุ้นดูว่าไป๋ทิงซินยังสนใจเหลียนอีอยู่หรือเปล่า

ดูเหมือนว่าไป๋ทิงซินยังคงสนใจเหลียนอีอยู่ อย่างน้อย... เขาก็สนใจว่าเหลียนอีจะอยู่หรือตาย!