บทที่ 1434

เย่เหวินหมิงนั่งอยู่ในรถและเหม่อมองโจวเชียนหยุนที่มารับลูกชายของพวกเขาที่โรงเรียนอนุบาลด้วยความมึนงง

แม่และลูกชายเดินจับมือกันไปยังป้ายรถเมล์ที่อยู่ใกล้ ๆ เขามีโอกาสเดินเข้าไปหาพวกเขา แต่เขาก็ทำลายมันไป

พวกเขาอยู่ตรงหน้าแท้ ๆ แต่เขาไม่สามารถเข้าไปใกล้สองแม่ลูกได้เลย

เขาคิดว่าเขาประสบความสำเร็จในการชุบชีวิตตระกูลเย่!

แต่เขาล้มเหลวอย่างใหญ่หลวง เพราะคนเดียวที่เขารักไม่อยากเจอเขาหลังจากที่เธอตายด้วยซ้ำ!

ลูกชายของเขาที่ควรจะเป็นเด็กสุขภาพแข็งแรงดีก็ต้องมาสูญเสียการได้ยินไปเพราะการแก้แค้นของเขา!

ทุกอย่างในอดีตนำพาควาวมเจ็บปวดมาหาเมื่อเขานึกถึงมัน!

เขาไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่ความเจ็บปวดนี้จะหยุดเสียที! บางที... มันคงจะเจ็บมากขนาดนี้ไปจนกระทั่งถึงวันที่เขาตาย!

เย่เหวินหมิงยกมือขึ้นจับหัวใจตนเอง ทุกจังหวะการเต้นของหัวใจทำให้เขาเจ็บปวดแสนสาหัส!

...

กลางคืนที่คฤหาสน์อี้ อี้จิ่นหลีช่วยประคองหลิงอี้หรานกลับไปยังเตียงด้วยการดูแลที่ดีที่สุดหลังจากที่แช่เท้าของเธอในน้ำอุ่นและประคบยาสมุนไพรบนหลังมือของเธอแล้ว

หลิงอี้หรานอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเมื่อเห็นท่าทางระมัดระวังของเขา “คุณไม่ต้องระวังขนาดนั้นก็ได้นะคะ ฉันไม่ได้เดินเองไม่ได้สักหน่อย อีกอย่างเด็ก ๆ ทั้งสามก็เชื่อฟังดีด้วย”

นอกเหนือจากอาการแพ้ท้องอย่างรุนแรงในช่วงแรกแล้ว เธอก็หยุดอาเจียนและเริ่มนอนหลับได้ดีตั้งแต่อายุครรภ์ห้าเดือนเป็นต้นมา

ผลการตรวจของโรงพยาบาลก็ออกมาดีทุกอย่าง

เธอเริ่มรู้สึกโล่งใจเมื่อรู้ว่าเด็กทั้งสามปลอดภัยดี

ถึงอย่างนั้นอี้จิ่นหลีก็ดูเหมือนกำลังจะไปรบที่ไหน