บทที่ 1463

เขาเงียบงัน สายตาเขาประสานกับดวงตาเมล็ดอัลมอนด์ของเธอ และคำพูดว่า ‘ใช่’ สุดท้ายก็หลุดออกมาจากริมฝีปากบางของเขา

“จริงหรือเปล่าที่คุณรู้ความจริงเรื่องนี้มาตลอดแต่เลือกที่จะไม่พูดอะไรเพราะว่า… ข้อตกลงที่ทำไว้กับตระกูลห่าว?” เธอถามต่อ

ริมฝีปากเขายิ่งสั่นระริก แต่ละคำถามของเธอเหมือนมีดที่กรีดลงบนตัวเขา ทำให้เขาเหมือนโดนตัดสินประหาร แต่ว่าเรื่องน่าเศร้าก็คือ การที่เขาสมควรได้รับโทษนี้ เขาไม่สามารถแก้ตัวได้

“ใช่หรือไม่ใช่ ตอบฉันมาสิ” เธอขึ้นเสียงและสีหน้าเธอก็เกรี้ยวกราด

เขาบอกว่า “ใช่… แต่อี้หราน ฉัน…”

“อี้จิ่นหลี คุณทำแบบนี้ได้ยังไง? คุณปล่อยให้คนบริสุทธิ์ต้องติดคุกเพราะเห็นแก่เงินเหรอ? คุณถึงขนาด… คุณรู้ไหมว่าตระกูลห่าวทำอะไรกับฉันบ้างตอนที่ฉันอยู่ในคุก”

แม้เขาเลือกที่จะไม่ขุดคุ้ยต่อและปล่อยให้เรื่องนี้จบไป แต่ก่อนนี้เธอก็คิดว่าเขาเข้าใจผิดว่า เธอเป็นผู้กระทำความผิดในคดีอุบัติเหตุทางรถนั้น แต่ตอนนี้เธอรู้แล้วว่า เธอมันโง่ไปเอง กลายเป็นว่า เขารู้ความจริงมาโดยตลอด เขารู้ว่าเธอบริสุทธิ์และถูกกล่าวหา แต่เขาไม่ทำอะไรเลย เขาไม่มีแม้แต่เศษเสี้ยวความเห็นใจ

“ฉันขอโทษอี้หราน ฉันขอโทษ…” อี้จิ่นหลีพร่ำขอโทษ เขาอยากจะเดินเข้ามากอดเธอ แต่เธอผลักมือเขาออกทันที

“ขอโทษเหรอ กลายเป็นว่าชะตาชีวิตของคนบางคนก็มีค่าสำหรับคุณแค่นี้ คุณรู้ไหมว่าฉันเกือบตายในคุก? คุณโกหกฉันแล้วหลอกฉันแบบนี้… คุณทำได้ยังไง”