บทที่ 1464

หลังผ่านไปพักหนึ่งหมอก็ออกมาจากห้องฉุกเฉิน หมอบอกว่า “ตอนนี้เด็กทั้งสามคนปลอดภัยดี”

“แล้วแม่เด็กล่ะครับ? แม่เด็ก… ปลอดภัยไหม?” อี้จิ่นหลีถามเสียงพร่า

“เราให้ยาคนไข้ไปแล้วและตอนนี้อาการก็อยู่ในเกณฑ์ที่ควบคุมได้ แต่ว่าอย่าทำให้คนไข้สะเทือนใจอีก หากว่าเธออารมณ์พลุ่งพล่านอีกครั้ง ผมกลัวว่าเด็กจะคลอดก่อนครบ 35 สัปดาห์” แฝดสามนั้นกำหนดว่าจะคลอดด้วยการผ่าเมื่ออายุครรภ์ครบ 35 สัปดาห์ แต่ว่าหากหลิงอี้หรานสะเทือนใจมากเกินไป น้ำคร่ำก็อาจจะเดินก่อนเวลา เขาอาจจะต้องคลอดก่อนกำหนด ตอนนั้นอวัยวะของทารกอาจจะยังพัฒนาได้ไม่สมบูรณ์ แม้ว่าพวกเขาจะรอดมาได้แต่ก็อาจจะมีผลกระทบกระเทือน"

“ผมเข้าใจแล้ว” อี้จิ่นหลีตอบ แต่ว่าเขาก็ไม่รู้จะทำอย่างไรเพื่อไม่ให้กระตุ้นอารมณ์ของเธอ ‘ทำไมอี้หรานต้องมารู้ความจริงในเวลาแบบนี้ด้วย ทำไมกัน?’

ขณะที่อี้จิ่นหลีกำลังจะเดินเข้าไปในห้องฉุกเฉิน กู้ลี่เฉินก็เข้ามาขวางไว้และถามว่า “นายจะเข้าไปเหรอ? ถ้าอี้หรานตื่นขึ้นมาเห็นนายอีก นายไม่กลัวว่าจะทำเธอสะเทือนใจอีกเหรอ?”

อี้จิ่นหลีหยุดและจ้องกู้ลี่เฉิน “เธอเป็นภรรยาของฉัน”

กู้ลี่เฉินพูดแน่วแน่ “แล้วยังไง? ไม่ว่าเธอจะเป็นภรรยาของนายหรือไม่ ฉันก็ไม่ยอมให้นายทำร้ายเธอ นายกระตุ้นเธอไปครั้งหนึ่ง นายอยากจะไปยั่วโทสะเธออีกหรือไง?”

อี้จิ่นหลีเม้มปากและตัวสั่นเล็กน้อย สุดท้ายเขาก็ไม่ได้พูดอะไร

ตอนที่หลิงอี้หรานตื่นขึ้นมา เธอก็ออกจากห้องฉุกเฉินมาอยู่ที่ห้องวีไอพีแล้ว คนที่เฝ้าอยู่ก็คือโจวเชียนหยุน “พี่โจวเหรอ?”

หลิงอี้หรานอึ้งไปเพราะเธอไม่คาดว่าโจวเชียนหยุนจะมาอยู่ที่นี่

‘แล้วนี่ฉันอยู่ที่ไหน? โรงพยาบาลเหรอ?’

เธอจำได้ว่าได้ยินจินและกู้ลี่เฉินคุยกันตอนที่ยืนฟังอยู่บนบันได และ…