บทที่ 1468

เขาไม่เคยคิดว่า เธอจะได้รู้ความจริงเรื่องคดีในสถานการณ์แบบนี้ มันเกือบทำให้เธอต้องคลอดก่อนกำหนด หากว่ามีอะไรเกิดขึ้นกับเธอ เขาก็คงไม่มีทางให้อภัยตัวเอง

เขาเดินมาที่เตียงและมองใบหน้ายามหลับใหลของเธอใต้แสงจันทร์ ดวงตาของเธอบวมช้ำเล็กน้อย และเธอก็ดูหน้าซีดนิดหน่อย ปอยผมของเธอเคลียอยู่ข้างแก้ม แม้ตอนที่หลับ มือของเธอก็วางป้องกันหน้าท้องเอาไว้แสดงให้เห็นว่าเธอให้ความสำคัญกับทารกในครรภ์มากขนาดไหน เธอนั้นเดิมพันชีวิตไว้กับทารกทั้งสามคนนี้

“ฉันขอโทษนะ… ฉันขอโทษ” เสียงของเขาแตกพร่า “เป็นความผิดของฉันเอง ฉันมันเห็นแก่ประโยชน์จนไม่มีความเห็นอกเห็นใจ ฉันคิดว่า มันเป็นแค่เรื่องเล็กน้อยและไม่เคยคิดว่ามันสำคัญกับเธอแค่ไหน”

ตอนนั้นมันเป็นผลประโยชน์สำหรับเขา อีกอย่างตระกูลห่าวก็ไม่เคยบอกเขาตรง ๆ ว่าคนผิดก็คือห่าวอี้เหมิง แต่เขาสามารถเดาได้จากเงื่อนงำต่าง ๆ ตอนนั้นเขาไม่ได้รู้สึกอะไรกับห่าวเหมยยวี่ ดังนั้นเขาจึงไม่ใส่ใจจะเข้าไปยุ่งกับเรื่องของตระกูลห่าว สำหรับเขามันก็เป็นแค่การตายของคู่หมั้น เขาก็แค่หาคู่หมั้นคนใหม่หากว่าตระกูลอี้ต้องการ

ใช่แล้วเรื่องนี้คือเรื่องสำคัญกับเขาตอนนั้น สิ่งที่เขาต้องการก็คือขยายและพัฒนาตระกูลอี้ ผลประโยชน์ต้องมาก่อน เมื่อก่อนนั้นอี้หรานไม่ได้มีความหมายอะไรกับเขา เขาไม่ได้สนใจเธอสักนิด แต่มันก็เหมือนที่เธอบอก เขาจับผู้บริสุทธิ์ยัดเข้าคุกเพราะเห็นแก่เรื่องเงิน ความไม่แยแสของเขานั้นทำร้ายเธอ ไม่ว่าเขาจะขอโทษสักกี่ครั้งก็ไม่สามารถชดเชยความทรมานเจ็บช้ำที่เธอต้องเจอในคุกได้

อี้จิ่นหลีค่อย ๆ สัมผัสมือของอี้หราน ข้อนิ้วที่ผิดรูปของเธอทิ่มแทงสายตาของเขา มือของเธอ… เหมือนจะบอกเขาเงียบ ๆ ว่า การตัดสินใจของเขาตอนนั้นมันโหดร้ายเพียงใด เขาไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไรให้เธออภัย