บทที่ 181

เธอจบประโยคของเธอแบบกระจายกัน

“ผมจะทำ” เขาตอบ หลังจากนั้นเขาก็ได้สัญญากับเธอ เพราะเขาได้เห็นว่าเธอดูเหมือนตอนเมาแล้ว เขาก็ควรจะทำตามความปรารถนาของเธอที่จะปล่อยคนเหล่านั้นไป

เขาหยิบแก้วจากมือเธอและดื่มจากนั้น

เธอต้องเมามากแน่ ๆ ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่เรียกเขาว่า ‘จิน’

เขาไม่เคยตระหนักเลยว่าเขาสนุกกับการได้ยินเธอเรียกเขาว่า ‘จิน’ มากแค่ไหน วิธีที่เธอเรียกเขาอย่างนุ่มนวลว่า ‘จิน’ ทำให้เขารู้สึกว่ามีคนเฝ้ามองและรอเขาอยู่ภายในความมืดที่ปกคลุมเขา

เธอยิ้มอีกครั้งด้วยท่าทางสุดอ่อนหวาน จากนั้นเธอก็ล้มลงกับเขาราวกับว่าเธอทำภารกิจสำเร็จแล้ว แขนของเธอขดรอบคอของเขา “จิน ฉัน... ฉันง่วงมาก ฉันรู้สึกเหมือน… จะหลับ... ”

เธอพึมพำก่อนจะหลับไปในอ้อมแขนของเขา

เขามองลงไปที่เจ้าหญิงนิทราในอ้อมแขน

เมื่อเธอมีสติเธอจะตื่นตัวกับเขาเสมอ เมื่อเธอหลับไปแล้วการป้องกันของเธอก็เพลาลง

“พี่สาว พี่ดูน่ารักกว่ามากตอนที่เมา” เขาพึมพำขณะยกมือขึ้นปัดเส้นผมที่หลงเหลือบนหน้าผากของเธอ

แก้มของเธอเป็นสีแดงจากไวน์ทั้งหมดที่เธอดื่ม ดวงตาสีอัลมอนด์ของเธอปิดลง แต่มันเน้นขนตาโค้งงอน จมูกเล็ก ๆ และริมฝีปากที่อ่อนนุ่ม ตอนนี้เธอดูน่าสนใจมาก

หัวใจของเขาต้องการพิสูจน์ว่ามันทำให้เต้นเร็วหรือไม่

อี้ จิ่นหลี ลดเปลือกตาลงเล็กน้อยก่อนที่เขาจะเอื้อมมือไปหาแจ็คเก็ตที่วางไว้ข้าง ๆ เขาพาดมันไว้บนร่างกายของเธอ จากนั้นเขาก็อุ้มเธอและออกจากห้องไป

ใบหน้าของเธอซบอยู่ในอ้อมกอดของเขาขณะที่เธอยังคงหลับสนิท เมื่อเขาไปถึงที่จอดรถ เกา ฉงหมิง ก็รอที่รถอยู่แล้วและเปิดประตูรถให้พวกเขาด้วยความเคารพ