บทที่ 190

“แต่ไม่ว่าคุณสมบัติของผมจะเติบโตแค่ไหน ผมก็ยังไม่สามารถสบตาคุณได้ ใช่ไหมล่ะ?” เขาถาม

จู่ ๆ ดูเหมือนว่าจะมีบางอุดกั้นอยู่ในปากของหลิง อี้หราน

กวอ ซินหลี่ หัวเราะเยาะตัวเองทันทีหลังจากนั้น “ที่จริงก่อนที่คุณจะพูดสิ่งเหล่านั้น ผมเคยคิดที่จะเปลี่ยนงานแล้ว ท้ายที่สุดแล้ว การทำงานในศูนย์บริการสุขาภิบาลคุณสามารถทำนายชีวิตที่เหลือได้ด้วยรูปลักษณ์เพียงครั้งเดียว ผมอยากจะรับโอกาสนี้ในขณะที่ผมยังอายุไม่ถึง 30 เพื่อท้าทายตัวเองให้มากขึ้น”

ความท้าทาย? หากก่อนหน้านี้หลิง อี้หรานได้รับทางเลือกของชีวิตที่ไม่รู้จักซึ่งเต็มไปด้วยความท้าทายหรือชีวิตที่มั่นคงซึ่งสามารถคาดเดาได้อย่างสมบูรณ์เพียงแค่แวบเดียวเธอก็กลัวว่าเธอจะเลือกอดีต

หลังจากประสบกับสิ่งต่าง ๆ มากมายแล้ว เธอจึงรู้ว่าความมั่นคงนั้นสำคัญที่สุด

หลิง อี้หราน หายใจเข้าลึก ๆ และพูดว่า “ที่จริงแล้วสิ่งที่ฉันพูดกับคุณในวันนั้นคุณไม่จำเป็นต้องคิดมากเกินไป ฉันไม่อยากให้คุณใช้เวลากับฉันมากไปกว่านี้ ฉันไม่มีความรู้สึกแบบนั้นกับคุณเลยดังนั้นไม่มีทางที่ฉันจะอยู่กับคุณได้”

เธอหยุดชั่วคราวแล้วอธิบายทุกคำอย่างชัดเจน “ถ้าฉันรักคุณจริง ถึงแม้ว่าคุณจะอยู่ในระดับต่ำสุดฉันก็ยังเลือกที่จะอยู่กับคุณ แต่เนื่องจากฉันไม่ได้รู้สึกแบบนั้น แม้ว่าคุณจะทะยานเหนือขึ้นไป ฉันก็จะไม่อยู่กับคุณ "

ความสิ้นหวังฉายไปทั่วใบหน้าของกวอ ซิ่นหลี่ ก่อนที่เขาจะยิ้ม “เป็นอย่างนั้นเหรอ? เมื่อคุณเลิกพิจารณาอย่างนั้นมันก็เป็นอย่างที่ผมคิด... ผมไม่ได้มองคุณผิด ผมรู้แล้ว คนที่ผมชอบจะเป็นคนชอบวัตถุนิยมได้ยังไง”

“แล้วคุณยังจะออกเหรอ?” หลิง อี้หราน ไม่ต้องการให้เขาสูญเสียงานที่มั่นคงเพราะเธอ

“การออกไปสู่โลกกว้างเพื่อพยายามทำเป้าหมายของผมเป็นความปรารถนาที่ผมมีมาตลอด” กวอ ซิ่นหลี่ กล่าวอย่างจริงจัง สีหน้าของเขาไม่มีความโกรธแต่อย่างใด “ไม่ว่าในอนาคตผมจะประสบความสำเร็จได้หรือไม่อย่างน้อยชีวิตนี้ผมก็จะไม่เสียใจเลย ถูกไหม?”

เมื่อเห็นการแสดงออกที่มุ่งมั่นของกวอ ซิ่นหลี่ หลิง อี้หราน ก็รู้ว่าจะไม่มีประโยชน์อะไรที่จะคุยกับเขาอีกต่อไป เธอจึงพูดว่า “ในกรณีนั้น.. ฉันขอให้คุณประสบความสำเร็จนะ”

“ขอบคุณครับ!" เขาพูด

เมื่อ หลิง อี้หราน กำลังจะจากไป กวอ ซิ่นหลี่ ก็กล่าวว่า “อี้หราน คุณเป็นผู้หญิงที่ดี เป็นความโชคร้ายของผมที่ทำให้คุณชอบผมไม่ได้ ผมไม่ต้องการให้คุณรู้สึกผิดเช่นกัน การลาออกของผมไม่มีผลอะไรกับคุณ เป็นเพียงความหวังของผมที่จะมอบชีวิตที่ดีขึ้นให้กับคนที่ผมรักในอนาคตเท่านั้น”

หลังจากที่จากกวอ ซิ่นหลี่ มา หลิง อี้หราน รู้สึกเหมือนหัวใจของเธอถูกปิดกั้น มันเป็นเหมือนความไม่สบายใจที่ไม่อาจบรรยายได้