บทที่ 198

ทันใดนั้น หลิง อี้หราน ก็รู้ว่าพวกเขากำลังทำอะไรอยู่ เหตุผลเดียวที่พวกเขาเรียกเธอไปคือให้เธอจ่ายค่ารักษา

ถ้าเธอเดาถูกคนเหล่านี้ที่อยู่ตรงหน้าเธอคงจะเตรียมสิ่งที่พวกเขากำลังจะพูด

แน่นอนว่าเมื่อชายชราลู่พูดจบลุงคนแรกของเธอก็พูดทันทีว่า "พ่อ เราไม่มีเงิน ผมไม่มีแม้กระทั่งเงินให้ลูกชายแต่งงาน ไม่อย่างนั้นงานแต่งงานของหมิงฮุ่ยของผมคงจะไม่เลื่อนมาจนถึงตอนนี้หรอกครับ”

“ใช่ครับพ่อ เราไม่มีเงิน!” ลุงคนที่สองของเธอก็เข้ามาทันทีก่อนที่จะหันหน้าไปหาหลิง อี้หราน อย่างขมขื่น

“อี้หราน ถ้าครอบครัวเราไม่ยากจนเราคงไม่คิดที่จะให้เธอแต่งงานกับตระกูลเฟิงหรอกนะ”

“แค่เพราะคุณยากจน คุณให้ฉันแต่งงานกับไอ้โง่นั่น คุณมีสิทธิ์ทำเช่นนั้นเพียงเพราะคุณยากจนอย่างนั้นเหรอ?” หลิง อี้หราน กล่าวอย่างเย็นชา

ในขณะที่ลุงคนที่สองของเธอแข็งทื่อ ลุงคนแรกของเธอพูดด้วยความไม่พอใจว่า "ลูกพี่ลูกน้องทั้งสองของเธอไม่มีภรรยาด้วยซ้ำ พวกเขามีหน้าที่รับผิดชอบในการสืบทอดสายตระกูลลู่ คุณยายของเธอใจดีเสมอมา เธอไม่ต้องการที่จะตอบแทนเธอเหรอ? นอกจากนี้ เธอยังเคยติดคุกมาด้วย มันจะดีถ้ามีคนเต็มใจที่จะแต่งงานกับเธอ!”

"คุณยายเป็นคนที่ดีกับฉัน ไม่ใช่พวกคุณ ทำไมฉันต้องตอบแทนพวกคุณด้วยร่างกายของฉันด้วยล่ะ?" หลิง อี้หราน รู้สึกขบขัน

บางคนมักจะเห็นแก่ตัว พวกเขาคิดเพียงว่าคนอื่นควรให้อย่างไร แต่ไม่เคยคิดถึงสิ่งที่พวกเขาให้กับคนอื่น

“ถ้าอย่างนั้น เพราะแกบอกด้วยว่าคุณยายของแกเป็นคนดีกับแก แกก็ควรรับภาระค่ารักษาพยาบาลของเธอด้วย” ป้าคนที่สามของเธอดูราวกับว่าเธอจับหลิง อี้หรานด้วยคำพูดของเธอ ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ