บทที่ 206

จากนั้นเธอก็ได้ยินเสียงหนุ่มสาวเสียงใสร้องว่า 'เดินไปตามเส้นทางแห่งชีวิต'

“จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเรา… ถูกจับได้อีกครั้งและไม่สามารหนีไปได้” เสียงของเด็กชายดังขึ้น

“เจ้าโง่! อยู่กับฉันตรงนี้แล้ว เราจะหนีไปไม่ได้ได้ยังไง? ฉันจะพานายไปกับฉันและหนีออกไปให้ได้อย่างแน่นอน!”

“ถ้าเธอทิ้งฉัน เธอจะหนีไปได้อย่างแน่นอน”

“ไม่มีทางที่ฉันจะทิ้งนายหรอกน่า! ฉันบอกว่าฉันจะปกป้องนาย ดังนั้นฉันก็จะปกป้องนายสิ! ฉันไม่กลัวคนเลวพวกนั้นหรอก!”

“ทำไมเธอไม่ไปจากฉัน?”

“เพราะเราเป็นเพื่อนกันไงล่ะ!”

“อา!" หลิง อี้หราน ลืมตาขึ้นพร้อมกับเริ่มขึ้น ในพริบตาเธอลุกขึ้นนั่งบนเตียงพร้อมกับเบิกตากว้าง สิ่งที่เข้ามาในจินตนาการของเธอคือแสงสีซีด

นี่คือบ้านเช่าของเธอ!

หลิง อี้หราน หายใจเข้าทันทีขณะที่เธอมองดูเวลา มันเป็นเพียงตีสาม

เธอ… มีความฝันหรือเปล่า? ดูเหมือนว่าเธอฝันถึงบทสนทนาระหว่างตัวเองที่อายุน้อยกว่าและเด็กชายคนหนึ่ง นอกจากนี้เธอยังเคยร้องเพลง ‘เดินไปบนเส้นทางแห่งชีวิต’ ของ เทเรซ่า เติง

พระเจ้าช่วย ทำไมเธอถึงฝันแบบนี้? เป็นไปได้ไหมว่าเธอได้ฟังเพลง ‘เดินไปบนเส้นทางแห่งชีวิต’ ในรถของกู้ ลี่เฉิน มากเกินไปเธอจึงฝันว่าตัวเองร้องเพลงนี้

อย่างไรก็ตาม... สถานการณ์ในความฝันกลับให้ความรู้สึกเหมือนจริง ราวกับว่ามันเคยเกิดขึ้นจริงมาก่อน...

ในเวลาเดียวกันที่คฤหาสน์ของตระกูลกู้ ไฟในห้องหนึ่งยังคงเปิดอยู่ กู้ ลี่เฉิน นั่งอยู่หน้าภาพวาดและมองมันอย่างเงียบ ๆ