บทที่ 208

“มะ-มาแล้วสินะ" หลิง อี้หราน พูดอย่างแห้ง ๆ ในขณะที่เอนตัวไปด้านข้างเพื่อให้ อี้ จิ่นหลี เข้าไปในห้อง

“พี่คงรอนานแล้วสินะ” อี้ จิ่นหลี หัวเราะและเดินไปที่โต๊ะทำงาน เขาเห็นสำเนาแฟ้มคดีที่หลิง อี้หราน เปิดทิ้งไว้บนโต๊ะทำงาน

ดวงตาสีดำของเขาหรี่ลงเล็กน้อยขณะที่เขาเอื้อมมือไปหยิบเอกสารสองสามชุดและมองผ่านเอกสารเหล่านั้น “พี่กำลังดูคดีนั้นอีกครั้งเหรอ?"

ร่างกายของหลิง อี้หราน แข็งขึ้นเล็กน้อย เธอเคยพูดถึงกรณีนี้กับอี้ จิ่นหลีมาก่อน แต่ในเวลานั้นเธอไม่รู้จักตัวตนที่แท้จริงของเขา ตอนนี้เธอรู้แล้ว และมันมีความลำบากใจและทำอะไรไม่ถูกที่จะพูดถึงคดีนี้อีกครั้ง

ท้ายที่สุดไม่ว่าเธอจะคิดว่าตัวเองบริสุทธิ์แค่ไหน แต่อุบัติเหตุทางรถยนต์ก็เกิดขึ้นจริง ๆ แถมคนที่เสียชีวิตในอุบัติเหตุทางรถยนต์ก็คือคู่หมั้นของเขา!

“มีอะไรหรือเปล่าพี่สาว?" เมื่อสังเกตเห็นความล่าช้าในการตอบของเธอเขาจึงเงยหน้าขึ้นมองเธอ

“ฉันแค่… ดูน่ะ" เธอตอบขณะกลืนน้ำลายที่ไหลลงคออย่างกะทันหัน

“ยังไงซะ พี่ก็บอกเสมอว่าพี่เป็นผู้ถูกกระทำ พี่พยายามที่จะกลับคำตัดสินโดยดูจากเนื้อหาพวกนี้เหรอ?" เขากำลังพูดราวกับว่าเขากำลังคุยกันอย่างไม่เป็นทางการ แต่แววตามืดมนกลับส่องประกายลึกเข้าไปในดวงตาของเขา

เธอกัดริมฝีปากของเธอ แน่นอนว่าเธอต้องการที่จะกลับคำตัดสิน! เพียงแค่ว่าหาพยานไม่ได้จากที่ไหนเลย และหลักฐานทางกายภาพทั้งหมดเป็นหลักฐานที่ยาก

ในช่วงสามปีที่เธอถูกจำคุก เหลียนอีได้ใช้ทั้งเงิน ทั้งเวลาและพลังงานจำนวนมากเพื่อพลิกคดีของเธอ แต่ล้มเหลว เมื่อหลิง อี้หราน ออกจากคุกโดยไม่มีเงินติดตัวเลย เธอยังต้องขอให้เพื่อนสนิทของเธอช่วยจ่ายค่ารักษาพยาบาลซึ่งมีค่าใช้จ่ายเกือบหมื่น

การเป็นทนายความด้วยตัวเอง เธอรู้ดีว่าการหาทนายมาเพื่อล้มคดีและเปิดการสอบสวนใหม่นั้นต้องเสียค่าใช้จ่ายเท่าใด

ในกรณีที่ไม่มีหลักฐานใหม่ที่เป็นข้อสรุป ตำรวจก็ไม่สามารถเสียทรัพยากรของตำรวจไปสอบสวนใหม่ได้ เธอสามารถตรวจสอบทุกอย่างได้เพียงลำพัง แต่เธอไม่มีการเงินที่จะทำเช่นนั้น