บทที่ 213

อย่างไรก็ตาม เธอไม่ได้ขโมยหรือปล้น เธอใช้แรงงานเพื่อหาเงินเท่านั้น

“ถ้าเธออยากเป็นตัวประกอบ ทำไมเธอไม่ถามฉัน ตอนนั้นฉันอาจจะให้บทเธอสักหน่อย เธอจะทำเงินได้มากกว่าการเป็นตัวประกอบนะ" ขณะที่หลิง ลั่วอิน พูดสิ่งนี้เธอจงใจยกมือขึ้นลูบผมของเธอเพื่ออวดนาฬิกาแฟนซีบนข้อมือของเธอ

หลิง อี้หราน พบว่าการกระทำของหลิง ลั่วอิน เป็นเรื่องตลกเล็กน้อย "ฉันไม่ได้คิดจะใช้เลห์น้องสาวของฉันให้ไปเป็นเพื่อนเพื่อให้มีบทเพิ่มอีกสักหน่อยหรอกนะ"

“เธอ... " การแสดงออกของหลิง ลั่วอิน เปลี่ยนไปเมื่อรู้ว่าหลิง อี้หราน กำลังล้อเลียนเธอที่หลอกให้เธอไปหาผู้ช่วยผู้กำกับของเธอ อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าเธอจะคิดอะไรบางอย่างได้ทันที ขณะที่เธอมองไปที่หลิง อี้หราน เธอก็พูดว่า "เธอขาดแคลนเงินมากจนต้องเป็นตัวประกอบเหรอ? ไม่มีใครให้เงินเธอเหรอ? ตอนนี้เธอถึงต้องหาเงินอย่างยากลำบากขนาดนี้"

“ฉันไม่จำเป็นต้องบอกเธอ” หลิง อี้หราน ไม่รำคาญที่จะคุยกับหลิง ลั่วอิน เธอเดินผ่านเธอโดยตรงและมุ่งหน้าไปยังสถานที่ที่มีตัวประกอบกำลังรอถึงคิวพวกเขา

หลิง ลั่วอิน ขมวดคิ้วและลังเลอยู่ครู่หนึ่งจึงสั่งผู้ช่วยที่อยู่ข้าง ๆ เธอ “ตรวจดูผู้หญิงคนนั้นที่ชื่อหลิง อี้หราน ตอนนี้เกิดอะไรขึ้นกับเธอกันแน่ คนที่แนะนำเธอให้มาทำงานที่นี่รู้เรื่องของเธอมากแค่ไหน? ค้นหาทุกอย่างยิ่งละเอียดยิ่งดี”

เกิดอะไรขึ้นระหว่างอี้ จิ่นหลี และหลิง อี้หราน หรือไม่? หลิง ลั่วอิน คาดเดา แต่ก็ไม่แน่ใจ

ถ้าผู้หญิงที่เธอเห็นอี้ จิ่นหลี อุ้มขึ้นรถคือหลิง อี้หราน จริง ๆ ก็ไม่จำเป็นต้องให้หลิง อี้หราน เป็นตัวประกอบ หลิง อี้หราน ไม่ใช่คนที่สนใจธุรกิจการแสดง หากเธอขาดเงินเธอก็สามารถขอเงินจากอี้ จิ่นหลี ได้

นอกจากนี้ ตัวประกอบจะได้รับรายได้เท่าไหร่กันเชียว?

เมื่อหลิง ลั่วอิน แต่งหน้าเสร็จ ผู้ช่วยของเธอก็กลับมาพร้อมข้อมูลและรายงานให้เธอทราบ

“อะไรนะ? เธอยังทำงานอยู่ที่ศูนย์บริการสุขาภิบาลอย่างนั้นเหรอ? และยังเป็นคนทำความสะอาดถนนจากศูนย์บริการสุขาภิบาลที่แนะนำเธอมาที่นี่" หลิง ลั่วอิน กล่าวด้วยความไม่เชื่อ