บทที่ 219

หลังจากเข้าไปในห้องรับรอง กู้ ลี่เฉิน ก็วางหลิง อี้หราน ลงบนโซฟา เมื่อมองไปที่มือซ้ายของเธอที่ถูกมือขวาปิดไว้เบา ๆ เขาถามว่า "เจ็บไหม?"

"นิดหน่อย" เธอพึมพำ

เขามองไปที่การแสดงออกที่เจ็บปวดบนใบหน้าของเธอ เขารู้ว่าเธอพูดได้ไม่เต็มที่ ใบหน้าของเธอสงบและสงบมาโดยตลอด เธอไม่เคยขมวดคิ้วและซีดเหมือนตอนนี้ เธอพูดด้วยความยากลำบากมาก

มองเธอแบบนี้หัวใจของเขาปวดร้าว

มันเป็นความรู้สึกแปลกใหม่สำหรับเขา เมื่อเขาเห็นเธอคุกเข่าและคร่ำครวญอยู่ที่พื้น... เมื่อเขาเห็นเตาทองแดงทุบเข้ากับมือของเธอ... ทันใดนั้น เขาก็รู้สึกราวกับว่าหัวใจของเขาถูกฟาดฟันอย่างรุนแรง มันเจ็บปวดมาก

จากนั้นเขาก็รีบวิ่งไปข้างหน้าเพื่อช่วยเธอ

ทำไมเขาถึงทำอย่างนั้น?

กู้ ลี่เฉิน เคยอยู่ในเมืองมาก่อนและพิสูจน์แล้วว่าเธอไม่ใช่คนที่เขาตามหา แต่ราวกับว่าอารมณ์ของเขายังคงได้รับผลกระทบจากเธอ

เป็นเพราะหน้าตาของเธอหรือเปล่า? เป็นเพราะเธอดูเหมือนคนที่เขาจำได้ เขาจึงได้รับผลกระทบทางอารมณ์แม้ว่าเขาจะรู้ว่าเธอไม่ใช่ผู้หญิงที่เขากำลังตามหา?

ไม่นานก่อนที่แพทย์ของทีมงานภาพยนตร์จะมาถึงและรีบให้การตรวจสอบเบื้องต้นแก่หลิง อี้หราน

ในขณะที่มือของแพทย์สัมผัสกับตำแหน่งของอาการบาดเจ็บของหลิง อี้หราน และตรวจสอบให้แน่ใจว่าไม่มีปัญหาเกี่ยวกับกระดูก เขาก็ทำให้ท่าทางของเขารุนแรงขึ้น โดยธรรมชาติแล้วความเจ็บปวดที่หลิง อี้หราน รู้สึกนั้นรุนแรง

ฟันของเธอกัดริมฝีปากล่างของเธออย่างแน่นหนาและเหงื่อบาง ๆ บนหน้าผากของเธอก็ออกมา เธอได้แต่พยักหน้าและส่ายหัวเพื่อตอบคำถามของหมอ

ในที่สุดเมื่อหมอตรวจเธอเสร็จเธอก็รู้สึกเหมือนหมดแรง มีเหงื่อเย็นที่หน้าผากและหลังของเธอ