บทที่ 22

ในตอนนี้เหมียว เจียยู่ เกลียดจ้าว ม่านเถียน แทบตาย เธอมีความสัมพันธ์ที่ดีกับบางคนในแผนกส่วนบุคคลซึ่งแอบบอกเธออย่างลับ ๆ ว่ามันเกี่ยวข้องกับการใช้อำนาจในทางที่ผิด เป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับบุคคลจากศูนย์บริการสุขาภิบาล

สิ่งเดียวที่เธอคิดได้คือขอให้หลิง อี้หราน ไปส่งเอกสารเท่านั้น อย่างไรก็ตามในเรื่องนี้ จ้าว ม่านเถียน เป็นผู้บงการที่แท้จริง!

“ฉันไม่ได้บังคับให้เธอทำ เธออยากเห็นหลิง อี้หราน อับอายขายหน้านั่นคือเหตุผลว่าทำไมเธอถึงเต็มใจที่จะทำ อย่างมากที่สุดฉันก็แค่ให้ความคิดเห็นกับเธอ มันเป็นการกระทำของเธอเอง มันไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับฉันย่ะ” จ้าว ม่านเถียน ปฏิเสธทันที

พวกเขาสองคนเริ่มทะเลาะกันหมือนสุนัขกัดกัน!

หลังจากเหมียว เจียยู่ เลิกยุ่งกับจ้าว ม่านเถียน ครอบครัวของเธอก็ด่าเธออย่างหนัก อย่างไรก็ตามสุดท้ายแล้วพวกเขาก็ยังคงใช้จ่ายเงินและใช้ประโยชน์จากเส้นสายเพื่อเธอ พวกเขาพยายามหาคนมาเพื่อร้องขอให้กับเธอ แต่เงินและของขวัญก็ไม่สามารถแม้แต่จะส่งออกไปได้

แม้แต่สิ่งที่พวกเขาส่งไปด้วยความยากลำบาก ในเวลาไม่ถึงสองวันก็จะถูกส่งกลับมาโดยผู้รับของพวกเขา

ในที่สุดก็เป็นคนที่รู้จักกันมานานที่มีความสัมพันธ์ที่ดีกับพวกเขามานานหลายปีที่แอบพูดว่า "ใครในโลกนี้ที่ลูกสาวของคุณทำให้ขุ่นเคือง? การสนับสนุนของบุคคลนั้นดูเหมือนจะแข็งแกร่งมาก ฉันได้ยินมาจากผู้อำนวยการของสำนักงานบริหารบ้านเมืองว่าในอนาคตลูกสาวของคุณจะหางานธรรมดาได้ยากนับประสาอะไรกับงานที่มั่นคงแบบนี้”

พ่อแม่ของเหมียว เจียยู่ ตกตะลึงเมื่อได้ยินเช่นนั้น หลังจากกลับบ้านมาพวกเขาก็ถามลูกสาวว่า ไปทำอีท่าไหนให้ใครคนใหญ่คนโตเขาโกรธเคืองได้ขนาดนี้

เหมียว เจียยู่ รู้สึกสับสน เธอทำอะไรให้ใครโกรธเครือง? โดยปกติของเธอทำงานและใช้ชีวิต เธอไม่ได้พบปะคบค้าสมาคมกับใคร!

ทันใดนั้นเธอก็คิดขึ้นได้ทันทีและนึกถึงการรวมตัวของศิษย์เก่า

วันนั้นคนที่แก้ไขปัญหาให้กับหลิง อี้หรานได้ในที่สุดก็คืออี้ จิ่นหลี เป็นไปได้ไหม... ที่ผู้ยิ่งใหญ่เบื้องหลังหลิง อี้หราน คือ อี้ จิ่นหลี?

อาจกล่าวได้เพียงว่า... วันนั้นหลิง อี้หราน โชคดีจริง ๆ ที่ปล่อยให้อี้ จิ่นหลี ช่วยเธอโดยบังเอิญ