บทที่ 261

หลังจากที่ทั้งสามสั่งกาแฟ กวาน ลี่หลี่ ก็เริ่มพูดคุยเกี่ยวกับงานปัจจุบันของหลิง อี้หราน เธออยากรู้เพิ่มเติaมเกี่ยวกับสภาพปัจจุบันของอี้หรานและพยายามจะสังเกตปฏิกิริยาของอี้ จิ่นหลี

แต่อี้ จิ่นหลี กลับไม่รู้สึกกระวนกระวายใจราวกับเขารู้คำตอบของหลิง อี้หราน อยู่แล้ว

“อี้หราน ทำไมเธอไม่ลองคุยกับหัวหน้าที่บริษัทล่ะ? ถ้าเธออยากกลับไปทำงานก็ลองคุยกับเขาดูสิ เธออาจจะได้กลับไปทำงานที่บริษัทก็ได้นะ ถึงเธอจะได้ทำงานเป็นคนทำความสะอาด แต่ก็ยังดีกว่าเป็นคนงานในศูนย์สุขาภิบาลนะ” กวาน ลี่หลี่ พูดพลางแสร้งทำเป็นคนดี

หลิง อี้หราน เงยหน้าขึ้นมองกวาน ลี่หลี่ ด้วยดวงตาที่แข็งขึ้น “ฉันไม่ได้อยากจะเปลี่ยนงานน่ะ”

“อย่างงั้นเหรอ?” กวาน ลี่หลี่ เบะริมฝีปากของเธอ “เธออาจจะมีรายได้จากการเป็นพนักงานทำความสะอาดมากกว่าการเป็นคนงานในศูนย์สุขาภิบาลก็ได้นะ เธอแน่ใจเหรอว่าไม่ได้คิดแบบนี้น่ะ?”

“ฉันคิดว่าฉันรู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่” น้ำเสียงของหลิง อี้หราน แข็งขึ้น

กวาน ลี่หลี่ ต้องการพูดมากกว่านี้ แต่เฮ่อ ปางเหอ หยุดเธอไว้ โชคดีที่พนักงงานมาเสิร์ฟกาแฟพอดีทำให้หัวข้อของพวกเขาหยุดชั่วคราว

“กาแฟที่นี้ราคาแพงมากเลยนะ รีบดื่มตอนร้อน ๆ สิ เธอจะได้รู้ว่ารสชาติมันดีแค่ไหน” กวาน ลี่หลี่ กล่าว

อี้ จิ่นหลี ยกกาแฟขึ้นดื่มอย่างสง่างาม เขาสูดดมกลิ่นของกาแฟก่อนจะค่อย ๆ จิบ

กวาน ลี่หลี่ มองไปยังผู้ชายที่นั่งอยู่ตรงข้ามเธอ เขาเหมือนดั่งกับศิลปินหรือคนดังที่มีชื่อเสียง แม้แต่การดื่มกาแฟของเขาก็ยังดูเพลินตา

“คุณอี้ คุณรู้จักกับอี้หรานได้ยังไงคะ?” กวาน ลี่หลี่ ถามอย่างสงสัย

“เธอได้เริ่มพูดคุยกับผมในช่วงหิมะตก นั่นเป็นครั้งแรกพวกเราพบกันครับ” อี้ จิ่นหลี พูดแล้วยิ้ม