บทที่ 275

“ไม่มีใครไล่พี่ออกได้” อี้ จิ่นหลี พูดด้วยความมั่นใจ “แค่รักษานิ้วให้ดีก่อน พี่คิดว่าพี่จะยกของและกวาดพื้นได้ด้วยสภาพมือของพี่ในตอนนี้หรือไง?”

หลิง อี้หราน ก้มหน้าลง นิ่งและเงียบ เธอไม่สามารถทำอะไรด้วยมือของเธอได้จริง ๆ

"รักษามือของพี่ให้หายดีก่อน พี่จะทำอะไรก็ได้ทุก ๆ อย่าง ตามที่พี่ต้องการในตอนที่มือของพี่หายเป็นปกติดีแล้ว” อี้ จิ่นหลี กล่าว และเหมือนกับว่ากำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่ และเขาก็พูดขึ้นว่า "คืนนี้พี่จะไปเจอชิน เหลียนอี้ ใช่ไหม? ทำไมพี่ไม่ขอเลื่อนนัดไปก่อน จนกว่าแผลที่มือของพี่จะดีขึ้นล่ะ?"

คนที่คุ้นเคยกับ อี้ จิ่นหลี อาจจะแปลกใจที่ได้ยินแบบนั้น

เมื่อผู้ชายที่เข้าใจยากอะไรที่สุดใน เมือง เฉิน ต้องมาเป็นห่วงเกี่ยวกับการบาดเจ็บของผู้หญิงมากขนาดนี้?

ถ้าหากเป็นคนอื่นที่ตัวชุ่มไปด้วยเลือดพร้อมลมหายใจเฮือกสุดท้ายยืนอยู่ตรงหน้าเขา พวกนั้นก็ไม่ได้ทำให้เขาสนใจเลยแม้สักนิดเดียว

"ฉันต้องไป" หลิง อี้หราน ตอบด้วยความเเน่วเเน่ "ดูเหมือนว่า เหลียนอีจะมีข่าวเกี่ยวกับพยานในคดีของฉัน ฉันจะไปพบเธอและสืบว่าเกิดอะไรขึ้น"

เธอไม่ได้สังเกตเลยว่า สีหน้าของเขาพลันเปลี่ยนไป ขณะที่เธอกำลังพูดอยู่นั้นมือของเขาได้กำหมัดแน่น

"เธอมีข่าวเกี่ยวกับพยานเหรอ?”

“ใช่" เธอพยักหน้า "อย่างไรก็ตาม ฉันจะต้องถามไปเหลียนอีเกี่ยวกับข้อมูลเพิ่มเติม" หลิง อี้หราน กล่าว

"พี่จะไปหาเบาะแสด้วยตัวเองใช่ไหม?” เขาถาม พร้อมกับยกมือขึ้นปัดปอยผมออกจากแก้มของเธอ

“ก็อย่างที่ผมพูด ผมจะไปย้อนคดีให้พี่ พี่ไม่จำเป็นต้องผ่านปัญหาอะไรมากมาย บางที มันอาจจะไม่มีทางจบ”

“คุณไม่มีทางช่วยฉันหาคนร้ายที่ก่ออุบัติเหตุทางรถยนต์ในครั้งนี้ด้วยการย้อนคดีได้หรอกนะ คุณทำได้ไหมล่ะ? คุณไม่สามารถช่วยฉันคิดได้ว่าใครกันที่มันทำแบบนี้กับฉัน คุณก็แค่พยายามเอาฉันออกจากเรื่องนี้ โดยการพูดว่าฉันจะบริสุทธิ์ในขณะที่ฉันยังมีความผิด อย่างไรก็ตาม ถึงแม้ว่าฉันจะไม่ถูกตั้งข้อหาความผิดทางอาญาอีก แต่ผู้คนก็ยังคิดว่าฉันเป็นฆาตกรอยู่ดีนั่นแหละ"