บทที่ 280

ดูเป็นผู้ชายที่ดูดีคนนั้น ในบางมุมก็ดูเหมือนวัยรุ่นแต่ในบางมุมก็ดูเหมือนเด็กผู้ชาย ใบหน้าที่ยากจะระบุเพศของเขา มันดูลงตัว คล้ายกับผู้หญิงที่สวยงามและทันสมัยในตอนนี้

ความละเอียดอ่อนของเขา เหมือนกับว่าหลุดออกมาจากภาพวาดยังไงยังงั้น แต่ว่าตอนนี้ ชายคนนั้นเม้มปากแน่น พร้อมกับดวงตาสีดำที่สวยงามของเขา เหมือนจะเต็มไปด้วยความโกธร

‘ผู้ชายคนนั้น... กำลังโกธรหรือเปล่า?’ หลิง อี้หราน คิด จากที่สังเกต สายตาของเขา ดูเหมือนกับว่าเขาจะหงุดหงิด

“อี้หราน ฉันกำลังคุยกับเธออยู่ เธอได้ยินฉันไหม?” เสียงของชิน เหลียนอี ดังเข้ามาในหูของเธอและสติของหลิง อี้หราน ก็กลับมาทันที

“เธอกำลังบอกฉันว่าอะไรนะ?” หลิง อี้หราน หันหน้าไปมองที่เพื่อนสนิทของเธอ

“ฉันบอกว่า หมอบอกว่ามือเธอจะหายเมื่อไร?” ชิน เหลียนอี กล่าว

“อีกประมาณหนึ่งอาทิตย์ แล้วฉันก็ต้องรอให้ผิวฉันหายดีอีก” หลิง อี้หรานกล่าว จากนั้นเธอก็เหลือบกลับไปมองที่ชายแปลกหน้าคนนั้น แต่ว่าทั้งรถและผู้ชายคนนั้นก็หายไปแล้ว

“เธอกำลังมองหาอะไรอยู่เหรอ?” ชิน เหลียนอี มองไปทางที่เพื่อนสนิทเธอกำลังมอง “ที่ถนนนั่น มันมีอะไรหรือเปล่า?”

“ไม่มีอะไรหรอก” หลิง อี้หราน ยิ้ม เธอคงคิดเล็กคิดน้อยไปเอง... ถึงแม้ว่าผู้ชายคนนั้นจะมองมาทางพวกเธอด้วยสีหน้าที่ดูโกธร แต่นั้นก็ไม่ได้หมายความว่า เขาจะมองมาทางพวกเธอจริง ๆ ซะหน่อย!

“ยังไงก็ตาม ตอนนี้เธอพักอยู่กับ อี้ จินหลี ใช่ไหม? มันเกิดอะไรขึ้นเหรอ?” ชิน เหลียนอี ถาม ที่จริงเธออยากจะถามคำถามนี้ตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว ตอนที่เธอโทรหาเพื่อนสนิทของเธอ

“คือพวกเรา... อยู่ด้วยกันนั่นแหล่ะ” หลิง อี้หราน กล่าว

“คือเธอ กำลังอยู่กินกับเขางั้นเหรอ?” ซิน เลียนอี้ ถาม