บทที่ 339

เธอไม่ได้เรียนกฎหมายมาเพื่อหวังว่าจะได้รับความยุติธรรมหรอกหรือ? อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เธอไม่สามารถแม้แต่จะใช้มันเพื่อเรียกความยุติธรรมให้ตัวเองได้

“เธอฉลาดนะ” ชายคนนั้นตะคอกเธอก่อนที่จะพูด

หลิง อี้หราน กำหมัดของเธอแน่น การที่จะถูกเยียบย่ำนั้นมันง่ายนิดเดียว!

เธอตัวสั่นมากขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อกริชนั้นเข้ามาใกล้ใบหน้าของเธอมากขึ้น ทันใดนั้น เธอก็ย่อตัวลงแต่วิ่งไปที่ประตูของห้องพยาบาล

อย่างไรก็ตาม ทันใดนั้นเมื่อเธอเปิดประตูเธอก็ติดอยู่กับบอดี้การ์ดสองคนที่เฝ้าอยู่หน้าประตู

ชายคนนั้นเดินเขาไปหาหลิง อี้หราน และหัวเราะเยาะ “ฉันคิดว่าเธอจะกล้าหาญซะอีก แต่ที่จริงแล้วเธอก็แค่หาโอกาสที่จะหนี อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าเธอจะไม่มีทางหนีรอดนะ”

ไม่ใช่ว่าไม่มีทางหนีแต่อย่างน้อยเธอก็แค่ต้องการมีทางเลือกในการต่อต้านถึงแม้ว่าเธอจะเป็นเหยื่อที่อยู่ในความเวทนาของคนอื่นก็ตาม

หลิง อี้หราน ถูกจับตัวกลับเข้ามาในห้องอีกครั้ง เมื่อเธอเห็นว่ากริชกำลังจะกรีดที่หน้าเธอ ในครั้งนี้ประตูก็ถูกเตะและเปิดออก

ร่างหนึ่งเดินเข้ามาหาหลิง อี้หราน ในเสี้ยววินาทีนั้นมีคนหยิบกริชออกและถีบเลขาจนกระเด็นออกไป

“คุณปู่ไม่ใจร้อนไปหน่อยเหรอครับ?” อี้ จิ่นหลี เล่นกับกริชขณะที่เขามองไปที่นายท่านอี้ที่ยังคงนอนอยู่บนเตียง “ผมบอกแล้วใช่ไหมครับว่าอย่าแตะต้องเธอ”

ใบหน้าของนายท่านอี้ไม่สนใจใยดีอะไรราวกับว่าไม่มีอะไรน่าตกใจสำหรับเขา

“เธอไม่ใช่สำหรับนาย”