บทที่ 350

เอาล่ะ! ใช่เขาแน่นอน

ชิน เหลียนอี ก้าวไปข้างหน้าและกล่าวว่า “คุณคือคุณจาง จาง กวางเทียน ใช่ไหมคะ? สวัสดีค่ะ ฉันคือชิน เหลียนอี”

“สวัสดีครับ” เขาตอบขณะที่มองไปที่เธอ

“ก็... ฉันอยากจะบอกคุณว่าฉัน...” ชิน เหลียนอี อยากจะขอโทษเขา ที่เธอมานัดดูตัวในวันนี้ มันไม่มีความหมายจริง ๆ สำหรับเธอ เธอแค่อยากจะจัดการกับแม่ของเธอ เธอจะเลี้ยงข้าวเย็นเขาในภายหลัง และจะเป็นเพื่อนกับเขา

ก่อนที่เธอจะกล่าวจบประโยค เขาก็ขัดจังหวะเธอ “ทำไมเราไม่ไปเดินเล่นกันล่ะ? ผมเห็นสวนสาธารณะเล็ก ๆ ข้างซูเปอร์มาร์เก็ต ทำไมเราไม่ไปที่นั่นกัน?”

ฮะ? สวนสาธารณะ?

ชิน เหลียนอี มองไปที่ท้องฟ้าที่มืดลงแล้วและมองไปที่นาฬิกา เป็นเวลาห้าโมงเย็นและเกือบจะถึงเวลาอาหารเย็นแล้ว “คุณไม่อยากทานอะไรก่อนเหรอคะ?”

คำพูดของเธอเป็นคำเตือนที่ดี ที่นี่เป็นสถานที่ที่คนพลุกพล่าน เมื่อถึงเวลาอาหารค่ำผู้คนจะต้องต่อคิวรอร้านอาหารมากมายในบริเวณนี้ หากพวกเขาไปทานอาหารเย็นหลังจากเดินเล่นในสวนสาธารณะ หลังจากนั้นมันจะเป็นชั่วโมงเร่งด่วน เมื่อถึงเวลานั้นพวกเขาจะต้องรอคิวซื้ออาหารนานพอสมควร

“ผมยังไม่หิว เรามาคุยกันก่อนเถอะครับ” จาง กวางเทียน กล่าว

ชิน เหลียนอี เดินตามเขาไปที่สวนสาธารณะขนาดเล็ก จากนั้นความคิดของชิน เหลียนอี ก็ระเบิดอย่างรุนแรง

คำถามของเขาครอบคลุมเกือบทั้งหมด มันรวมทุกอย่างตั้งแต่อายุ, ครอบครัว, อาชีพ, และการศึกษา ซึ่งตามมาด้วยมหาวิทยาลัย, มัธยมปลาย, มัธยมต้น, โรงเรียนประถม, และอื่น ๆ เขาขอแม้กระทั่งเกรดของเธอในตอนเรียนที่โรงเรียนประถม

ชิน เหลียนอี อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ ‘ทุกวันนี้พวกเขาถามคำถามกันเยอะแยะตอนนัดดูตัวเหรอ?’

“คุณเคยมีแฟนมาก่อนไหม คุณชิน?” จาง กวางเทียน ถามอีกครั้ง

“อืม ขอโทษนะคุณจาง ฉัน...”