บทที่ 356

มาลองคิดดู เขาเคยคิดว่าหลิง ลั่วอิน เป็นตัวแทนของเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ที่เขาพบเมื่อตอนที่เขายังเป็นเด็ก ริมฝีปากของเธอเหมือนกับริมฝีปากของเด็กหญิงที่เขาจำได้

แต่มีบางสิ่งเปลี่ยนไปอย่างช้า ๆ บางครั้งเมื่อเขาอารมณ์เสีย ราวกับว่าเขาสามารถสงบสติอารมณ์ได้ เพียงแค่ฟังเรื่องที่หลิง ลั่วอิน พูดถึงหลิง อี้หราน

เห็นได้ชัดว่าหลิง อี้หราน ไม่ใช่เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ที่ช่วยชีวิตเขาในตอนนั้น

อาจเป็นเพราะหลิง อี้หราน ดูคล้ายกับเด็กผู้หญิงคนนั้น นั่นคือเหตุผลที่เขาปฏิบัติกับเธอแตกต่างไป เมื่อเขาเห็นเธอ เขาอดไม่ได้ที่จะอยากอยู่ใกล้เธอ

อย่างไรก็ตาม... จิ่นหลีต้องการผู้หญิงคนนั้น และไม่มีความจำเป็นที่เขาจะต้องทำให้จิ่นหลีขุ่นเคืองกับผู้หญิงคนนั้น ท้ายที่สุดแล้ว… เธอคงไม่ใช่คนที่เขาตามหา

ขณะที่รถแล่นข้ามถนน กู้ ลี่เฉิน อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองไปที่ถนน เขามองไปที่ผู้คนในเครื่องแบบพนักงานบริการสุขาภิบาลโดยไม่รู้ตัว

หลิง อี้หราน รับผิดชอบในการกวาดถนนนี้!

แต่เขากลับไม่เห็นหลิง อี้หราน แม้ว่ารถจะขับออกจากบริเวณนั้นไปแล้ว

มีแววของความผิดหวังในดวงตาฟีนิกซ์ของเขา

เป็นวันหยุดของเธอหรือเปล่า? หรือมีอะไรเกิดขึ้น เธอถึงไม่มาทำงาน?

แม้แต่กู้ ลี่เฉิน ก็ไม่รู้ว่าเขาจะสามารถคาดเดาได้อย่างไร เพียงเพราะเขาไม่เห็นเธอเมื่อเร็ว ๆ นี้ เมื่อไหร่กันที่เขาคิดถึงผู้หญิงคนอื่นที่ไม่ใช่เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ในความทรงจำของเขา?

รถยนต์ของเขากำลังติดไฟแดงอยู่ ขณะที่กู้ ลี่เฉิน กำลังจะละสายตาออกถนน ทันใดนั้น เขาก็เห็นร่างบางที่กำลังขี่จักรยานไฟฟ้า เธอหยุดรอไฟแดง ภาพตรงหน้าดึงดูดความสนใจของเขาเป็นอย่างมาก