บทที่ 370

“ผมมีพี่น้องคนละแม่ที่มีพ่อคนเดียวกัน พ่อของผมมีผู้หญิงค่อนข้างหลายคน เขาจึงมีลูกเพิ่มครับ”

คุณชินและคุณนายชิน ไม่คิดว่าจะได้คำตอบแบบนี้ ดังนั้นบรรยากาศเลยค่อนข้างตึงเครียด พวกเขาไม่รู้จะพูดอะไรกันต่ออย่างไง

ชิน เหลียนอี จึงกล่าวขึ้นทันทีโดยไม่ได้คิดอะไรว่า “แม่คะพ่อคะ นั้นมันเป็นเรื่องของคนรุ่นก่อน พ่อแม่เขาก็คือพ่อแม่เขา ส่วนเขาก็คือตัวเขาเอง”

ไป๋ ทิงชิน ค่อนข้างประหลาดใจกับชิน เหลียนอี ในขณะที่เขามองเธอด้วยความรู้สึกอบอุ่นที่แม้แต่เขาก็ไม่เคยคิดได้แบบนี้มาก่อน

คุณชินตอบกลับก่อนและยอมรับ “อันที่จริง เรื่องพวกนี้มันเป็นเรื่องของคนรุ่นก่อน ดังนั้น... ทิงชินง ตอนนี้คุณทำงานอะไร?”

“ผมบริหารจัดการบริษัทเป็นหลักครับ” ไป๋ ทิงชิน ตอบ

“บริหารจัดการบริษัทเหรอ?” คุณชินมองไปที่เขาด้วยความไม่เชื่อ เขาคิดว่าบางทีเขาอาจจะได้ยินผิด “คุณบริหารบริษัทอะไร? คุณอายุแค่ 29 ปีเอง”

สำหรับคุณชินถือว่าก็พอดี หากผู้ชายอายุ 29 ปี จะสามารถรับตำแหน่งผู้จัดการได้ตามปกติ

แต่สำหรับการจัดการบริษัท เขายังมองว่ามันค่อนข้างไม่น่าเป็นไปได้

“ผมไม่แน่ใจว่าคุณเคยได้ยินชื่อ ไป๋ เฟิง กรุ๊ป ไหมครับ?”

คุณชินเป็นผู้ชายจากชานเมืองเล็ก ๆ เขาไม่คุ้นเคยกับ บริษัท ขนส่งชื่อดังไหน ๆ อย่างไรก็ตาม เขาสามารถบอกยี่ห้อรถยนต์ได้จากโลโก้ในย่านชานเมืองของเขา

คุณชินยิ้มอย่างช้า ๆ “อืม... ฉันไม่เคยได้ยินมาก่อน เป็นบริษัทใหม่ใช่ไหม?” อย่างไรก็ตาม คนรุ่นใหม่ในปัจจุบันจะชอบเป็นผู้ประกอบการ ไม่ใช่เรื่องแปลกที่พวกเขาจะสร้างบริษัทใหม่ขึ้นมา

ชิน เหลียนอี รู้สึกอึดอัดใจมากกว่าพ่อแม่ของเธอ

ไป๋ ทิงชิน ไม่ได้พูดอะไรเพียงแค่ยิ้มเท่านั้น