บทที่ 402

ตอนนี้มีผู้ชายอีกคนต้องการให้เธอผูกเน็คไทให้เขา เธอจะอยู่กับเขาได้นานแค่ไหน?

หลิง อี้หราน ไม่รู้ แม้ว่าตอนนี้พวกเขาจะชอบกัน และเขาไม่สนใจถึงแม้ว่าเธอจะมีลูกไม่ได้ แต่เธอก็ไม่กล้าคิดถึงอนาคตของพวกเขาด้วยกัน

พวกเขามีความแตกต่างกันมาก แม้ว่าตอนนี้พวกเขาจะคบกัน แต่พวกเขาจะมีอนาคตร่วมกันได้เหรอ?

“เป็นอะไร?” เสียงของเขาแทรกเข้ามาในความคิดเธอ

“ไม่มีอะไร ก้ม... ก้มลง” เธอกล่าว

มันค่อนข้างยากเพราะความสูงต่างกัน

เขาก้มลงอย่างเชื่อฟัง ใบหน้าของพวกเขาอยู่ใกล้กัน

เธอค่อย ๆ จับคอเสื้อของเขาตั้งขึ้น จากนั้นก็เอาเน็คไทสวมไว้ที่คอของเขา แล้วเริ่มผูกมันให้เขา

“พี่รู้อะไรไหม? ตอนนี้ผมฝากชีวิตไว้ในมือพี่แล้วนะ” เสียงของอี้ จิ่นหลี ดังขึ้นเบา ๆ

นิ้วเรียวยาวของหลิง อี้หราน หยุดกะทันหัน ดวงตารูปอัลมอนด์ของเธอจับจ้องไปที่ใบหน้าที่อยู่ใกล้กับเธอ

“ถ้าพี่อยากจะฆ่าผมตอนนี้ ก็แค่ดึงเน็คไท” เขายิ้มอย่างอ่อนโยน รอยยิ้มของเขามีเสน่ห์และสง่างาม “ผู้หญิงคนเดียวที่ผูกเน็คไทให้ผมได้มีแค่พี่ ไม่มีใครอีก”

เมื่อหลิง อี้หราน ไปถึงร้านอาหารเล็ก ๆ รอยยิ้มของอี้ จิ่นหลี ยังอยู่ในใจของเธอ เช่นเดียวกับคำพูดของเขา... ไม่มีใคร... สามารถผูกเน็คไทของเขาได้อีก...