บทที่ 423

เนื่องจากเธอสามารถเข้าใจบทสนทนาได้ เธอจึงรู้สึกเขินอายมากยิ่งขึ้น

อี้ จิ่นหลี จึงตอบออกไปว่า “เธอคนเดียวกันครับ”

“โอ้ เกิดอะไรขึ้นระหว่างคุณสองคน จิน? คุณเป็นแฟนกันเหรอ?” เป็นที่รู้กันอยู่แล้วว่าชาวต่างชาติมักใช้ถ้อยคำที่ตรงไปตรงมา

ถ้าเป็นพนักงานธรรมดาคนอื่น ๆ พวกเขาคงไม่กล้าถามคำถามนี้กับอี้ จิ่นหลี โดยตรง

จากนั้นหลิง อี้หราน ได้ยินอี้ จิ่นหลี ตอบกลับเป็นภาษาอังกฤษว่า “เธอคือคนที่ผมรักมากที่สุดครับ”

หลิง อี้หรานรู้ สึกราวกับว่าหัวใจของเธอถูกบีบแน่นด้วยมือที่มองไม่เห็น ไม่เพียงเท่านั้น แต่ราวกับว่าหัวใจของเธอกำลังจะหยุดนิ่ง

หลังจากการประชุมทางวิดีโอสิ้นสุดลง อี้ จิ่นหลี ก็เดินไปหาหลิง อี้หราน “เป็นอะไรไป ทำไมพี่หน้าแดง?”

“ไม่… ไม่มีอะไร” หลิง อี้หราน ตอบอย่างรวดเร็ว

อี้ จิ่นหลี จับหลิง อี้หราน เอาไว้ และจ้องมองดูใบหน้าที่แดงก่ำของเธอ “เป็นเพราะคำพูดที่คนพวกนั้นพูดก่อนหน้านี้หรือเปล่า?”

หลิง อี้หราน ไม่ตอบอะไร และยังคงเงียบแบบนั้นต่อไป

“คราวหน้าผมจะใช้โอกาสนี้แนะนำพี่ให้พวกเขารู้จัก” อี้ จิ่นหลี กล่าว

“แนะนำ?” หลิง อี้หราน อุทานออกมาเสียงดัง

อี้ จิ่นหลี เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “ทำไม? ไม่อยากให้ผมแนะนำให้รู้จักเหรอ?”

เอ่อ… มันเหมือนกับว่าเธอรู้สึกประหลาดใจกับเรื่องนี้มากกว่า สายตาที่เร่าร้อนของอี้ จิ่นหลี ดูเหมือนจะกำลังสะท้อนความรู้สึกของการกดดันออกมา ราวกับว่าหลิง อี้หราน จะถูกเผาไหม้เป็นจุล ถ้าเธอปฏิเสธที่จะทำในสิ่งที่เขาต้องการ

หลิง อี้หราน คิดทบทวนและกล่าวว่า “ฉันแค่คิดว่าเราเพิ่งเริ่มคบกัน และพวกเขาเป็นผู้บริหารระดับสูงของบริษัทของคุณ มันเร็วไปหน่อยไหม… ที่จะแนะนำให้ฉันรู้จักกับพวกเขา?”