บทที่ 440

นั่นเป็นช่วงเวลาที่มืดมนที่สุดในชีวิตของเธอ เธอรู้สึกว่าไม่มีความหมายสำหรับเธอที่จะอยู่ต่อไป ถ้าไม่ใช่เพราะเหลียนอีที่มาเยี่ยมเธอบ่อย ๆ เธอก็คงไม่มีชีวิตอยู่ในตอนนี้

คุณหมอถอนหายใจ “ให้สูตินารีแพทย์ตรวจดูผลของคุณ และดูว่ามีอะไรที่เราสามารถทำได้หรือเปล่า”

“มีอะไรที่ทำได้อีกหรือคะ?” หลิง อี้หรานตะลึงไปชั่วขณะ “มีวิธีอื่นอีกหรือคะ?”

“คุณยังอายุน้อย เราไม่สามารถบอกได้ว่าโอกาสของคุณเป็นศูนย์ นอกจากนี้ในทางการแพทย์ ก็ยังไม่มีอะไรที่แน่นอน”

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ความหวังเริ่มงอกเงยขึ้นภายในใจของหลิง อี้หราน แม้ว่าเธอจะรู้ว่าความหวังนั้นมันช่างเล็กน้อยเพียงใด ปต่มันก็ยังคงเป็นความหวัง ใช่ไหมล่ะ?

หากมีวิธีที่เธอจะรักษามดลูกได้ นั่นหมายความว่าเธอสามารถมีลูกได้ ถูกไหม?

เมื่อเธอคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ใบหน้าของอี้ จิ่นหลีก็ปรากฏขึ้นในความคิดของเธอ

ถ้าเธอสามารถมีลูกได้ แล้วพ่อของเด็กก็จะ...

“เอาล่ะ เสร็จแล้ว คุณสามารถลุกขึ้นได้” คำพูดของแพทย์ขัดจังหวะฝันกลางวันของหลิง อี้หราน

เธอลุกขึ้นจากเตียงตรวจทันทีและจัดระเบียบเสื้อผ้า เธอรู้สึกได้ถึงอัตราการเต้นของหัวใจที่รวดเร็วเพราะความคิดของเธอก่อนหน้านี้

เธอ... อยากมีลูกกับอี้ จิ่นหลี?

หลิง อี้หรานตามพยาบาลออกจากห้องอัลตราซาวนด์เธอไม่จำเป็นต้องรอรายงานของเธอ เพราะทุกอย่างจะถูกรวบรวมและส่งไปยังแพทย์ที่ปรึกษาของเธอ จากนั้นแพทย์จะรายงานผลของเธอและตัดสินว่าจะต้องให้ผู้เชี่ยวชาญท่านใดดูแล

สิ่งที่หลิง อี้หรานไม่คาดคิด นั่นคือกวาน ลี่หลี่ซึ่งยังอยู่ในคิวจะเข้ามาหาเธออีกครั้ง เธอถามเสียงดัง “นี่เธอซื้อแพ็คเกจวีไอพีเพื่อตรวจสุขภาพเหรอ เธอไม่ได้ทำงานเป็น คนส่งอาหารเหรอ? เธอซื้อแพ็คเกจแพง ๆ แบบนี้ได้ยังไง?”