บทที่ 447

”แน่นอน” หลิง อี้หรานตอบ

ขณะที่หลิง อี้หรานวางโทรศัพท์ของเธอ เธอก็ได้ยินเสียงของอี้ จิ่นหลี “นั่นเป็นสายจากชิน เหลียนอี เหรอ?”

“ใช่”

"ทำไม? พี่ขอให้ไป๋ ทิงซิน ช่วยทำคดีของพี่เหรอ?” เขาถาม

“ก็ไม่เชิง” หลิง อี้หรานกล่าว “เธอเพิ่งขอให้ไป๋ ทิงซิน สอบสวนพยานในเมืองเอส เธอบอกว่าพยานถูกคุมขัง และเขามีวิธีที่จะทำให้พยานพูดได้ พรุ่งนี้ฉันจะไปเมืองเอส”

แม้ว่าชิน เหลียนอีจะไม่ได้อธิบายอย่างละเอียดว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร แต่หลิง อี้หรานซึ่งอดีตเคยเป็นทนายความมาก่อนก็พอรู้ที่จะจัดบางสิ่ง

ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะพูดคุยกับชายผู้ถูกคุมขัง แต่ด้วยความสามารถของเหลียนอี จึงไม่ต้องสงสัยเลย ดังนั้นจึงเป็นไปได้ว่า เป็นฝีมือของไป๋ ทิงซินนั่นเองที่กำลังทำเรื่องนี้อยู่

อย่างไรก็ตามนี่เป็นธุระของเธออย่างชัดเจน แต่เธอปล่อยให้เหลียนอีเป็นหนี้บุญคุณไป๋ ทิงซินอีกครั้งได้อย่างไร

เหลียนอีต้องทำเพื่อเธอมากขนาดไหน? เธอจะสามารถตอบแทนเหลียนอีได้อย่างไร? หัวใจของหลิง อี้หรานหนักอึ้งเมื่อนึกถึงเรื่องนี้ เธอไม่ทันสังเกตเห็นแววตาของอี้ จิ่นหลี

“ผมจะไปกับพี่ในวันพรุ่งนี้” อี้ จิ่นหลีกล่าว

“ไม่เป็นไร ฉันจะไปกับหลียนอี” หลิง อี้หรานกล่าว

“พี่เป็นแฟนของผม ทำไม รำคาญผมหรือถ้าผมไปด้วย? ผมตัดสินใจแล้ว ผมจะไปกับพี่พรุ่งนี้” อี้ จิ่นหลี กล่าวอย่างหนักแน่น