บทที่ 473

เธอมองเขาด้วยสีหน้าที่งุนงง “มีอะไรเหรอ?”

“พี่คิดว่าจะแนะนำตัวผมยังไง?” อี้ จิ่นหลีถาม

หลิง อี้หรานตกตะลึง แต่ก็ตอบกลับอย่างรวดเร็วว่า “แน่นอน ฉันจะแนะนำคุณให้รู้จักในฐานะแฟนของฉันไง”

อี้ จิ่นหลียิ้ม “ก็ได้ ไปกันเถอะ”

หลังจากลงจากรถแล้ว หลิง อี้หรานก็เข้ามาและเคาะประตู ไม่นานก็มีคนมาเปิดประตูให้เธอ นั่นคือน้าคนเล็กของเธอ

เมื่อน้าคนเล็กเห็นหลิง อี้หราน สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนเป็นเยาะเย้ยทันที “เธอนั่นเอง อี้หราน ครั้งนี้เธอพาผู้ชายมาด้วยเหรอเนี่ย!”

น้าคนเล็กเหลือบมองออกไปนอกประตูขณะที่เธอพูดและสังเกตเห็นรถยนต์คันธรรมดาที่จอดอยู่หน้าบ้าน แล้วเธอจึงมองไปที่หลิง อี้หรานอย่างเยาะเย้ย

พวกเขาทั้งหมดคิดว่าหลานสาวของเธอกำลังคบหากับเศรษฐีคนหนึ่ง ชายคนนั้นได้ช่วยเธอออกมาจากบ้านเช่าโง่ ๆ หลังนั้น

มองดูรถที่จอดอยู่ข้างนอก ดูไม่เหมือนรถหรูเสียเลย นอกจากนี้ น้ายังมีความสามรถในการจดจำรถยนต์หรูหราได้อีกด้วย

ผู้ชายข้าง ๆ หลานสาวของเธอดูดีมาก จุดเด่นมีแค่ภาพลักษณ์ที่หล่อเหลาอย่างนั้นเหรอ? ถ้าอย่างนั้นเขาเป็นได้แค่ไม้ประดับเท่านั้นแหละ!

นอกจากนี้ ผู้ชายคนนี้คงไม่รู้ว่าหลานสาวของเธอเคยติดคุกมาก่อน!

“ใช่ค่ะ ฉันมาหาคุณยาย คุณยายเป็นยังไงบ้างคะ?” หลิง อี้หรานตอบ เธอได้ยินมาว่าลุง, ลุงคนรอง และน้าผลัดกันดูแลยายของเธอ น้าเป็นคนเปิดประตู วันนี้คงเป็นตาของน้าคนเล็ก

“คุณยายของเธอสามารถกินและนอนได้ปกติแล้ว ตอนนี้กำลังนอนอยู่ในห้อง” น้าคนเล็กกล่าว ขณะที่พวกเขาคุยกัน ทั้งสามก็เดินมาถึงห้องนั่งเล่น