บทที่ 484

มือของเขาสัมผัสแก้มของเธออย่างระมัดระวัง จากนั้นเขาก็เปิดริมฝีปากบางและกล่าวด้วยเสียงแหบแห้งว่า “พี่จะรักผมได้ไหม?”

น้ำเสียงของเขาเหมือนกำลังขอร้อง ราวกับว่าเขาโหยหาความรัก

เธอแลบลิ้นเลียริมฝีปากโดยไม่รู้ตัว ทำให้ริมฝีปากของเธอดูบอบบางและเย้ายวนมากยิ่งขึ้น เธอไม่รู้ว่าควรจะตอบเขาอย่างไร ในช่วงเวลานี้ดูเหมือนเธอจะยังคิดไม่ออก ร่างกายของเธอเต็มไปด้วยกลิ่นของเขา

ใบหน้าที่สวยงามของเธอ, นัยน์ตาสีดำเข้ม, จมูกจิ้มลิ้ม และปากบางของเธอที่กำลังขยับและเลีย ราวกับว่าเธอกำลังยั่วยวนเขา ทำให้เขาไม่สามารถระงับความปรารถนาของตัวเองได้

เขาต้องการเธอ เขาต้องการเธอสุด ๆ !

ความคิดนั้นก่อตัวเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ในจิตใจของเขา เมื่อเขาต้องเผชิญหน้ากับเธอ ความปรารถนาของเขาก็เป็นเหมือนสัตว์ร้ายที่ต้องการบุกทะลุประตูเข้าไป…

เขากดริมฝีปากแนบกับเธออีกครั้ง แต่จูบนี้กลับอ่อนโยนและยาวนานกว่าจูบแรกที่รุนแรงและต้องการครอบงำก่อนหน้านี้

เหมือนกับว่าเขาพยายามจะทำเครื่องหมายและทิ้งกลิ่นของเขาไว้กับเธอ ทำให้เธอจดจำจูบของเขา

เขาพรมจูบเธอครั้งแล้วครั้งเล่า ปลายนิ้วเรียวยาวของเขาก็ค่อย ๆ ถอดเสื้อผ้าของเธอออก

เธอรู้สึกขนลุกซู่เมื่อผิวหนังของเธอสัมผัสเข้ากับอากาศเย็น หลิง อี้หรานก็ดึงสติของตัวเองได้ในทันที ใบหน้าของเธอแดงก่ำ และจ้องมองไปที่อี้ จิ่นหลีอย่างเขินอาย เธอใช้มือข้างหนึ่งปิดหน้าอกไว้ และใช้อีกมืออีกข้างดันหน้าอกของเขา

“ฉะ... ฉัน…” เธอพูดตะกุกตะกัก และนัยน์ตารูปทรงอัลมอนด์ของเธอเต็มไปด้วยความกลัวอย่างเห็นได้ชัด

นี่ไม่ใช่สิ่งที่เธอคาดหวัง

ความขี้ขลาดในดวงตาของเธอทำให้เขาเริ่มได้สติขึ้น

เขารู้ว่าเธอกลัวหรืออาจจะมากกว่านั้น เธอไม่พร้อมสำหรับเรื่องนี้หรืออาจจะยังไม่พร้อมที่จะรักเขาด้วยซ้ำ