บทที่ 497

สำหรับเธอ เธอไม่มีทางปฏิเสธได้

...

ในที่สุด ชิน เหลียนอีก็พาไป๋ ทิงซินมาที่บ้านของเธอ

ที่บ้านของครอบครัวชิน นายชินและคุณนายชิน ให้การต้อนรับไป๋ ทิงซินอย่างอบอุ่นและขอให้เขาร่วมรับประทานอาหารเย็นกับพวกเขา

ไป๋ ทิงซินตอบตกลงอย่างง่ายดาย ในทางกลับกัน ชิน เหลียนอีแอบรู้สึกกลัวเมื่อได้ยินเช่นนั้น เธอกังวลว่ายิ่งไป๋ ทิงซิน อยู่นานเท่าไหร่ เขาก็จะมีโอกาสพูดจาไม่ปกติสูงขึ้นกับพ่อแม่ของเธอ

หลังรับประทานอาหารเย็นเสร็จ ชิน เหลียนอีรีบดึงไป๋ ทิงซินเข้าไปในห้องของเธอ และถามว่า “คุณจะกลับเมื่อไหร่?”

“คุณอยากให้ผมรีบออกไปให้เร็วที่สุดเหรอ?” เขาถามพร้อมกับขมวดคิ้ว

เธอหัวเราะแห้ง “ฉันกลัวว่าความกระตือรือร้นที่มากเกินไปของพ่อแม่จะทำให้คุณรำคาญน่ะสิ พวกเขาคิดว่าคุณเป็นแฟนตัวจริงของฉัน เพราะฉะนั้นพวกเขาจะหาโอกาสเพื่อขุดหาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับคุณ”

“ไม่เห็นน่ารำคาญเลย บางครั้งผมก็คิดว่ามันน่าสนใจดีที่ได้พูดคุยกับพวกเขา” ไป๋ ทิงซินกล่าว เมื่อเขาพูดคุยกับพ่อแม่ของเธอ เขาก็สามารถค้นพบสิ่งต่าง ๆ มากมายเกี่ยวกับชิน เหลียนอีได้เช่นกัน

เขาได้รับรู้เรื่องราวในวัยเด็กของเธอและประสบการณ์ต่าง ๆ ที่น่าจดจำ เขาได้รับรู้เกี่ยวกับเธอมากขึ้นผ่านการสนทนากับพ่อแม่ของเธอ

“อีกอย่างหนึ่ง... ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอนาคต คุณต้องโทรหาผม คุณไม่ได้รับอนุญาตให้โทรหาหลิง อี้หราน อีกต่อไป” ไป๋ ทิงซินกล่าว

“อี้หรานเป็นเพื่อนของฉัน เป็นเรื่องธรรมดาที่ฉันที่จะเรียกหาเธอเมื่อฉันมีปัญหา” เธอเถียง

เขาหัวเราะ แต่น้ำเสียงกลับดูเยาะเย้ยมากกว่า “ถ้าคุณเรียกหาหลิง อี้หรานอีกครั้ง เชื่อผมเถอะว่าอี้ จิ่นหลี จะให้คนมากำจัดคุณ”

ชิน เหลียนอีตัวสั่น “คุณไม่พูดเกินจริงไปหน่อยเหรอ?”