บทที่ 523

“ที่นี่ค่อนข้างจะอบอ้าว จื่อฉี พาฉันไปสูดอากาศที่สวนหลังบ้านหน่อยสิ” ห่าว อี้เหมิงกล่าว

“ได้สิ” เซียว จื่อฉีรู้สึกสับสนขณะที่เขามองไปที่คู่หมั้นของเขา “คุณห้ามผมไม่ให้พูดเพราะคุณต้องการทำอย่างนั้นเหรอ?” เขาถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ให้มีเพียงเธอเท่านั้นที่ได้ยิน

“ใช่ มันไม่มีประโยชน์อะไรที่จะเตือนคนที่รนหาที่ตาย” ห่าว อี้เหมิงยิ้มกล่าวว่า “นอกจากพวกเรา ยังมีคนที่รุกรานอี้ จิ่นหลีและทำอะไรอีกมากมาย”

เซียว จื่อฉีมองรอยยิ้มที่มุมริมฝีปากของคู่หมั้น ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกถึงความสูญเสียที่ยากจะอธิบายได้ ราวกับว่าเขาได้สูญเสียบางสิ่งบางอย่างที่เขาไม่สามารถเอากลับมาได้

ทั้งหมดที่เขาทำได้ในตอนนี้คือการผูกมัดตัวเองกับผู้หญิงที่อยู่ข้างหน้าเขาอย่างแน่นหนาเพื่อตระกูลของพวกเขา!

ไม่ไกลจากเหตุการณ์นัก มีใครบางคนกำลังจ้องมองมาด้วยสายตาเย็นชาขณะที่เหตุการณ์นั้นกำลังคลี่คลาย

กู้ ลี่เฉินมองมาด้วยสายตาที่เย็นชาขณะที่ผู้หญิงทั้งสามคนยังคงกล่าวหากัน เขาโยกศรีษะกลับและดื่มไวน์ในแก้วจนหมด

ก่อนหน้านี้ เมื่อเขาเห็นหลิง อี้หรานถูกหัวเราะเยาะในที่สาธารณะ เขาพยายามจะก้าวไปข้างหน้าเพื่อหยุดการกระทำของผู้หญิงทั้งสามคน แต่ก่อนที่เขาจะก้าวไปข้างหน้า อี้ จื่นหลีกลับได้ก้าวไปข้างหน้าเพื่อช่วยหลิง อี้หรานเสียก่อน

ตอนนั้นกู้ ลี่เฉินถึงตระหนักได้ว่าการกระทำของเขาคงไม่จำเป็นอีกต่อไป หลิง อี้หรานยอมให้อี้ จิ่นหลีปกป้องเธอ ดังนั้นเขาจึงไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับเธอ

โดยธรรมชาติแล้ว อี้ จิ่นหลีจะจัดการกับคนที่หัวเราะเยาะหลิง อี้หราน

สุดท้ายแล้ว เขาตัดสินใจแล้วว่าเขาจะไม่ต่อสู้กับอี้ จิ่นหลีเพื่อเธอ กู้ ลี่เฉินหลับตาลงและมุมปากของเขาคลี่ออกหัวเราะเย้ยหยันตนเอง

หลิง ลั่วอินที่ยืนอยู่ข้าง ๆ อดไม่ได้ที่จะร้องเรียกออกไป “ลี่เฉิน...” ราวกับว่าเขาเริ่มหลงทางไปไกลจากเธอมากขึ้นเรื่อย ๆ

กล่าวตามตรงคือเขาไม่เคยเข้ามาใกล้ชิดกับเธอเลย