บทที่ 524

อี้ จิ่นหลีรู้สึกราวกับว่าหัวใจของเขากำลังถูกทิ่มแทงอีกครั้ง

“น่าเสียดายชุดนั้น ฉันใส่แค่ครั้งเดียวเองและตอนนี้มันก็ขาดแล้ว” หลิง อี้หรานกล่าวด้วยความเสียใจ แม้ว่าจะซ่อมชุดได้ แต่ก็ต้องใช้เวลานานในการซ่อมแซมเพราะมันมีคุณภาพสูงและมีรอยฉีกขาดขนาดใหญ่

“ผมจะซื้อให้พี่ใหม่ ตราบใดที่พี่ไม่เป็นอะไร” อี้ จิ่นหลีกล่าว

หลิง อี้หรานส่ายหัวและกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ฉันไม่เป็นอะไร ฉันไม่ได้บอบบางอย่างที่นายคิดนะ”

รอยยิ้มของหลิง อี้หรานไม่ได้ทำให้อี้ จิ่นหลีรู้สึกสบายใจขึ้นมาเลย ใช่ ถึงแม้ว่าเธอจะดูผอมบางและอ่อนแอ แต่เธอก็มีความเข้มแข็งอยู่เสมอ

อี้ จิ่นหลีอยู่กับเธอมานาน เขาสามารถเข้าใจความดื้อรั้นของเธอได้มากกว่าใคร ด้วยเหตุนี้ เขาจึงรู้สึกผิดมากยิ่งขึ้น

ความคิดของเขาผุดขึ้นมาชั่วขณะ ร่างกายที่แสนบอบบางของเธอไม่จำทำเป็นแข็งแกร่งอยู่เสมอ

“ขอโทษ...” อี้ จิ่นหลีกล่าวออกมา

หลิง อี้หรานรู้สึกสับสน “คุณขอโทษเรื่องอะไร?”

“ผมน่าจะรีบช่วยพี่ค้นหาความจริงเกี่ยวกับคดีของพี่เพื่อลบประวัติที่ไม่ดี” อี้ จิ่นหลีกล่าว

“มันไม่ใช่ความผิดของคุณ คุณจะขอโทษเรื่องอะไร? ฉันดีใจที่คุณมาช่วยฉันด้วยซ้ำ” หลิง อี้หรานกล่าวอย่างจริงใจ ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความไว้วางใจในตัวเขา

“อย่างนั้นเหรอ?” อี้ จิ่นหลีพึมพำ เขาอดไม่ได้ที่จะก้มศีรษะลงและบรรจงจูบที่ริมฝีปากของเธอ