บทที่ 535

พ่อแม่ของเด็กเหล่านั้นมองด้วยความอิจฉาและกล่าวว่า “เขาเป็นแฟนคุณเหรอคะ? ดีจังที่แฟนของคุณมาเข้าเรียนกับลูกและคุณ ถ้าคุณแต่งงานแล้วมีลูก เขาก็อาจจะเป็นพ่อที่ดีนะ ผู้ชายสมัยนี้ไม่ค่อยมีความอดทนเท่าไหร่ ดูสิว่าในนี้มีเด็กกี่คนกันที่พาแม่มาด้วย”

ลูก... หลิง อี้หรานอดไม่ได้ที่จะหน้าแดงเล็กน้อย เมื่อการสนทนากับผู้ปกครองสิ้นสุดลง เธอก้มศีรษะลงและมองไปที่ท้องแบนของเธอ ตลอดเวลาที่เธอกินยาเพื่อปรับสภาพร่างกายของเธอ แต่เธอก็ไม่รู้ว่ามันจะได้ผลหรือเปล่า

แต่มันก็ยังคงเป็นแสงแห่งความหวัง อย่างน้อยเมื่อเป็นเรื่องของเด็ก เธอก็จะไม่สิ้นหวังเหมือนเมื่อก่อน

ทันใดนั้นก็มีเสียงกระซิบข้างหูเธอ “ผมจะเป็นพ่อที่ดีเมื่อพี่ให้กำเนิดลูกของเรา”

หลิง อี้หรานรู้สึกตกใจ เธอหันศีรษะและเห็นว่าร่างกายส่วนบนของอี้ จิ่นหลีเขยิบเข้ามาใกล้เธอในบางจุด ใบหน้าของเขาอยู่ใกล้แก้มของเธอ เมื่อเธอหันศีรษะไป ริมฝีปากของเขาก็สัมผัสเข้ากับแก้มของเธอพอดี ทำให้แก้มของเธอร้อนผ่าวขึ้น

“ผมสัญญาว่าผมจะปกป้องพี่และลูกของเรา” เขาจะไม่ยอมให้ลูกต้องเดินตามรอยเท้าของเขา เขาจะให้ความรักในฐานะพ่อแก่ลูกอย่างดี และเขายังเชื่อว่าเธอจะมอบความรักในฐานะแม่ให้ลูกได้เพียงพอ

เธอจะไม่เป็นเหมือนแม่ของเขาที่ใช้ลูกเป็นเครื่องต่อรองและเมื่อเธอไม่สามารถบรรลุเป้าหมายได้ เครื่องต่อรองที่เป็นลูกของเธอก็ถูกเธอทอดทิ้ง

“เรา... เรายังไม่มีลูกด้วยซ้ำและคุณก็เคยพูดเรื่องนี้ไปแล้ว” หลิง อี้หรานกล่าวอย่างเขินอาย เธอรู้สึกได้เพียงว่าแก้มของเธอร้อนผ่าว

อี้ จิ่นหลีกล่าวด้วยความมั่นใจว่า “เราจะมีลูกกันอย่างแน่นอนถ้าพี่ต้องการ!”

เธอจ้องมองที่เขา เสียงของเขามั่นใจราวกับว่าเขาจะทำเพื่อเธอ แม้ว่ามันจะเป็นสิ่งที่ยากที่สุดในโลกก็ตาม

ลูกของพวกเขา... ถ้าเป็นไปได้ เธอหวังว่าพวกเขาจะมีลูกกันสักสองสามคน!

“น้า...” เสียงของอาหยันน้อยทำให้หลิง อี้หรานรู้สึกตัว เธอตระหนักได้ว่าอาหยันน้อยกำลังมองขึ้นมาที่เธอและอี้ จิ่นหลีด้วยความสับสน