บทที่ 555

“เหลืออีกสองโปสเตอร์” หลิง อี้หรานกล่าว

“ผมจะทำให้” เขาหยิบโทรศัพท์ในมือของเธอและถ่ายรูปโปสเตอร์ที่เหลืออีกสองใบก่อนที่จะส่งให้ชิน เหลียนอี

แทนที่จะปล่อยให้เธอทำ เขากลับทำมันเสียเอง

“เสร็จแล้วเหรอ?” หลิง อี้หรานรู้สึกประหลาดใจกับความเร็วในการถ่ายภาพของเขา

“ใช่ แค่สองโปสเตอร์หนิ พี่คิดว่าจะต้องใช้เวลานานขนาดไหน?” อี้ จิ่นหลีถาม

หลิง อี้หรานมองไปที่รูปถ่ายของโปสเตอร์ที่อี้ จิ่นหลีเพิ่งส่งไปให้เพื่อนสนิทของเธอ เอ่อ รูปมันออกนอกเฟรมไปหน่อย เธอไม่รู้ว่าเหลียนอีจะโอเคกับมันไหม แต่ถ้าเธอเป็นคนถ่ายเอง เธอคงจะถ่ายใหม่อีกครั้ง

เธอเปิดอัลบั้มรูปบนโทรศัพท์ของเธออีกครั้งและมองดูรูปถ่ายของเธอกับเกา จิ้งชานที่อี้ จิ่นหลีถ่ายให้เมื่อวานนี้ เธอจะเลือกมาสักรูปเพื่อพิมพ์อัดกรอบเพื่อเป็นความทรงจำที่ครั้งหนึ่งเธอได้ถ่ายรูปกับดาราที่เธอชื่นชอบ

“ทำไมพี่ยังดูรูปพวกนี้อยู่อีก?” นายน้อยอี้รู้สึกอิจฉาอีกครั้ง

“ฉันจะพิมพ์รูปออกมาใส่อัลบั้มของฉัน” หลิง อี้หรานกล่าว

“เขาหล่อขนาดนั้นเลยเหรอ?” น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความขมขื่น

หลิง อี้หรานตกใจ เธอมองไปที่ใบหน้าอิจฉาของอี้ จิ่นหลี เธอไม่รู้ว่าเธอควรจะร้องไห้หรือหัวเราะดี ใครจะคิดว่านายน้อยอี้ผู้โด่งดังเป็นคนขี้หึง?

“เขาดูดีมาก แต่…” น้ำเสียงของเธอเริ่มเปลี่ยนไปเมื่อเห็นใบหน้าหง่อยของเขา “เขาไม่ได้หล่อเหมือนคุณ ฉันคิดว่าจินของฉันดูดีที่สุด”