บทที่ 562

เขาคือ... กู้ ลี่เฉิน!

เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงสีเบจ ดูสบาย ๆ และผ่อนคลายเล็กน้อย ผมสีดำของเขากระเซอะกระเซิง แสงจันทร์สาดส่องกระทบผิวขาว ทำให้เห็นร่างแกร่งเพียงเสี้ยวเดียว

เธอรู้สึกว่าเขาแตกต่างจากปกติ เขามองมาที่เธอ นัยน์ตาสีดำนิลแข็งแกร่งกลับดูเศร้าโศก

สายตาของเขาที่มองมาที่เธอ ทำให้หลิง อี้หรานรู้สึกไม่สบายใจ ราวกับว่าเขากำลังมองทะลุเข้ามาในตัวเธอ

กู้ ลี่เฉินเดินเข้ามาหาเธอทีละก้าว อี้หรานก็รู้สึกถึงกลิ่นแอลกอฮอล์ลอยมากระทบบนใบหน้าของเธอ

“คุณดื่มมาเหรอ?” เธอถามออกไปโดยไม่รู้ตัว

“อืม นิดหน่อย” เขาพูดพร้อมกับหัวเราะ ดวงตาของเขาจดจ่ออยู่กับเธอ

หลิง อี้หรานเม้มริมฝีปาก “มันดึกแล้ว ฉันต้องกลับบ้านก่อน ลาก่อนนะ” เธอพูดขณะก้าวเท้าจะเดินจากไป

เมื่อเธอก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว มือหนาก็คว้าแขนของเธอและดึงเธอเข้าไปในอ้อมกอด

เธอตกอยู่ในอ้อมแขนกว้าง กลิ่นฉุนของแอลกอฮอล์นั้นแย่กว่าที่เธอได้กลิ่นในตอนแรกเสียอีก

เขาเมามาก! เขาดื่มมากขนาดไหน?

“ปล่อยฉัน!” หลิง อี้หรานตะโกน

มือของเขายังคงกอดเธอไว้แน่น “บอกผมที ผมจะหาเธอเจอได้ที่ไหน? ผมตามหาเธอมานานแล้ว แต่ผมกลับหาเธอไม่เจอ! ผมหาเธอไม่เจอ...”

อี้หรานตัวสั่น หรือ... กู้ ลี่เฉินเข้าใจผิดว่าเธอเป็นคนอื่น? เธอไม่คิดว่าเขาจะพูดคำเหล่านี้กับเธอ

“ปล่อยฉันก่อนนะคะ คุณกู้ คุณเมามากแล้ว” หลิง อี้หรานกล่าว เขากอดเธอแน่น ทำให้เธอไม่สามารถสะบัดตัวออกจากอ้อมแขนนั้นได้