บทที่ 564

เหตุผลนั้นทำให้เธอรู้สึกหงุดหงิด เธอไม่รู้ว่าควรจะร้องไห้หรือหัวเราะดี

เธอจ้องมองดูเขาเงียบ ๆ ในงานเลี้ยงฉลองก็เช่นกัน เธอไม่เคยคิดว่าสักวันหนึ่ง เขาทั้งสองจะได้ยืนเคียงข้างกันแบบนี้

เขาจดจ่ออยู่กับงาน เขาอ่านเอกสารพร้อมกับปากกาในมือที่เคลื่อนไหวตลอดเวลาขณะจดบันทึก

เธอพบว่าเขาเป็นคนทำอะไรรวดเร็วและในขณะเดียวกัน เขาก็ออกคำสั่งติดตามสินค้าให้ผู้บริหารระดับสูงที่อยู่อีกด้านของคอมพิวเตอร์เป็นครั้งคราว

หลิง อี้หรานรู้สึกเศร้าใจเมื่อมองไปที่อี้ จิ่นหลี เธอเคยได้ยินคนพูดว่าผู้ชายจะมีเสน่ห์ที่สุดตอนเวลาทำงาน ดูเหมือนว่าจะเป็นความจริง

ทุกคนรู้จักอี้ จิ่นหลีในฐานะราชาแห่งโลกธุรกิจเพราะเขามาจากตระกูลที่ร่ำรวยและเป็นตระกูลที่สืบทอดกันมาหลายศตวรรษ แต่ไม่มีใครเกิดมาแล้วจะเป็นราชาได้เลย แม้ว่าเขาจะมีตระกูลอี้คอยสนับสนุน แต่เขาก็สามารถถูกปลดออกจากตำแหน่งได้ทุกเมื่อ ถ้าเขาไม่ทุ่มเทให้กับงาน

ความก้าวหน้าของตระกูลอี้ รวมถึงตำแหน่งของเขาเองเป็นผลลัพธ์มาจากการที่เขาทำงานอย่างหนัก

เธอมองดูอี้ จิ่นหลี จากระยะของเธอ เธอมองเห็นสันจมูกโด่งได้รูปของเขา โครงหน้าที่เห็นกรอบชัดเจน ริมฝีปากบางเซ็กซี่งและคางที่กระชับ

เขาก้มมองดูกองเอกสารตรงหน้า เผยให้เห็นขนตาเรียวยาวของเขาที่เรียงเส้นสวยงาม

นัยน์ตาของเขางดงามดั่งลูกแก้ว เมื่อดวงตาคู่นั้นจ้องมาที่เธอ มันเปล่งประกายไปด้วยเสน่ห์และความขี้เล่น เธออดไม่ได้ที่จ้องมองดวงตาคู่นั้นครั้งแล้วครั้งเล่า

‘ฉันชอบดวงตาของคุณ’ จู่ ๆ คำพูดก็แวบเข้ามาในหัวเธอ!

หลิง อี้หรานตกใจ เธอรู้สึกถึงอาการปวดหัวอีกครั้ง เธอเคยพูดแบบนี้กับใครหรือเปล่า?

ทันใดนั้น หยาดน้ำตาของกู้ ลี่เฉินก็แวบเข้ามาในความคิดของเธอ

พระเจ้า ทำไมฉันถึงคิดถึงกู้ ลี่เฉิน? หลิง อี้หรานส่ายหัวอย่างแรง พยายามสลัดภาพของกู้ ลี่เฉินที่อยู่ในหัวของเธอ