บทที่ 567

ในบ่ายวันเสาร์ ระหว่างช่วงพัก หลิง อี้หรานถูกเพื่อนรักลากไปร่วมงานโรดโชว์

“เธอรู้ไหมว่ามันยากแค่ไหนที่กว่าฉันจะได้ตั๋วสองใบนี้ได้ เกา จิ้งชานกำลังจะมาที่โรดโชว์ในวันนี้และเขาน่าจะรู้จักเธอ เธอต้องคุยกับเขาเพื่อฉันนะ อย่างน้อยก็ให้เขาได้ถ่ายรูปกับฉัน” ชิน เหลียนอีพูดวางแผน ราวกับว่าเธอเต็มใจที่จะผ่านทุกข์และสุขเพื่อจะได้เห็นเกา จิ้งชาน

“ทำไมเธอไม่มากับไป๋ ทิงซินล่ะ?” หลิง อี้หรานถามด้วยความสงสัย มันจะดีกว่าถ้าไป๋ ทิงซินมาด้วย

ชิน เหลียนอีจิ๊ปาก เธอกำลังซ่อนเรื่องนี้จากไป๋ ทิงซิน

ถ้าไป๋ ทิงซินรู้ว่าเธอมาที่งานโรดโชว์ของเกา จิ้งชาน เขาคงจะทำหน้าบูดหน้าเบี้ยวนานทีเดียว

คราวที่แล้ว ไป๋ ทิงซินบังคับให้เธอดื่มเพียงเพื่อโปสเตอร์ของเกา จิ้งชานและสุดท้ายเธอก็เมาเละ แถมพ่อแม่ของเธอยังดึงหูเกือบขาดและให้เธอคุกเข่าบนกระดานซักผ้า

แน่นอนว่าไป๋ ทิงซินบังคับให้เธอดื่มแค่แก้วแรกเท่านั้น แก้วที่สองเป็นเพราะไวน์สีแดงนั้นมีรสชาติดีมากจนเธอหยุดดื่มไม่ได้

“ลืมมันไปเถอะ ถ้าเขามากับฉัน ฉันจะได้เห็นเกา จิ้งชานไหมล่ะ?” ชิน เหลียนอีกล่าวขณะที่เธอส่ายหัว

หลิง อี้หรานหัวเราะ “เขาไม่อยากให้เธอเป็นแฟนคลับเหรอ?”

“ใช่ ทุกครั้งที่ฉันกลายร่างเป็นแฟนคลับ เขาทำเหมือนฉันติดหนี้อะไรเขาเยอะแยะ” ชิน เหลียนอีกล่าวขณะที่เธอเบะปากมองบน

“หรือเขาหึง?” หลิง อี้หรานกล่าว เช่นเดียวกับจินที่หึงหวงเพราะเธอเป็นแฟนคัลบของเกา จิ้งชาน

ชิน เหลียนอีนึกว่าตัวเองกำลังได้ยินเรื่องตลก “เขาจะหึงได้ยังไง? เขาต้องการแค่ให้ฉันตกหลุมรักและชดใช้สิ่งที่ก่อไว้”

‘เฉพาะผู้ชายใจแคบเท่านั้นที่จะแก้แค้นผู้หญิงเพียงเพราะพวกเขาสูญเสียความบริสุทธิ์’ ชิน เหลียนอีคิดกับตัวเอง

หลิง อี้หรานไม่พูดอะไรต่อเพราะเธอคิดว่าเพื่อนรักต้องมีประสบการณ์ด้านความรักด้วยตัวเอง