บทที่ 578

บทลงโทษเหล่านั้นไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย

“แต่ฉันรักคุณ ลี่เฉิน ไม่… คุณบอกว่าริมฝีปากของฉันเหมือนริมฝีปากของเธอไม่ใช่เหรอ? แม้ว่าคุณจะคิดว่าฉันเป็นแค่ตัวสำรอง แต่ฉันก็พอใจตราบใดที่ยังได้อยู่ข้าง ๆ คุณ ได้โปรด... อย่าเลิกกับฉันเลย!” เธอขอร้อง เธอไม่สามารถเลิกกับเขาได้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

เขาปล่อยมือออกจากใบหน้าเธออย่างไม่ใส่ใจและนั่งลงบนโซฟาอีกครั้ง “น่าเสียดาย แต่ในตอนนี้คุณไม่มีคุณสมบัติที่จะได้เป็นแม้แต่ตัวสำรองด้วยซ้ำ!”

ใครคนอื่นจะมาแทนที่เธอได้อย่างไร?

เขามองหาใครสักคนมาแทนที่คนนั้นครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ก็ผิดหวังทุกครั้ง ผู้หญิงที่เขาเลือกมามักมีส่วนที่ทำให้เขารู้สึกเหมือน “เธอ” แต่เมื่อเขาได้ใช้เวลากับพวกหล่อนแล้ว เขากลับไม่พบความรู้สึกที่เหมือนกับตอนอยู่กับเด็กผู้หญิงคนนั้นเลย

ราวกับว่ายิ่งเขาพยายามไขว่คว้ามันมากเท่าไหร่ เขากลับยิ่งได้รับมันน้อยลงเท่านั้น

หลิง ลั่วอินก้าวไปขวางข้างหน้าและกักเขาไว้ แต่ผู้ดูแลความปลอดภัยในคฤหาสน์ทั้งสองต่างห้ามเธอไม่ให้เข้าใกล้กู้ ลี่เฉิน

“ลี่เฉิน…” หลิง ลั่วอินตะโกนอย่างสิ้นหวัง แต่กู้ ลี่เฉินไม่ได้สนใจแม้แต่จะมองเธอ

หลังจากที่หลิง ลั่วอินถูกนำตัวออกไปแล้ว ห้องรับแขกก็เงียบลงอีกครั้ง กู้ ลี่เฉินเหลือบมองหน้าจอดิจิทัลขนาดใหญ่ที่อยู่ข้างหน้าเขา สายตาของเขาจับจ้องอยู่ที่หลิง อี้หราน

ถ้าเป็นเธอ เธอคงจะไม่ยอมให้เขารู้สึกสิ้นหวังเช่นนี้

เพียงแต่ว่าผู้หญิงอย่างเธอไม่สนใจที่จะเป็นตัวสำรองของใคร

เขารู้อยู่แก่ใจว่าหลิง ลั่วอินได้วางแผนต่อต้านเขาเช่นกัน เขาคงไม่มีความสุขอย่างแน่นอน แต่สิ่งที่ทำให้เขาโกรธมากคือหลิง ลั่วอินวางแผนต่อต้านหลิง อี้หราน