บทที่ 582

หลิง กว๋อจื้อจับภรรยาของเขาไว้และตะโกนใส่ลูกสาวคนโตว่า “แกทำกับน้าฟางแบบนี้ได้ยังไง? เธออายุเยอะมากกว่าแกนะ ขอโทษน้าฟางซะ!”

หลิง อี้หรานมองพ่อของเธออย่างเย็นชา เธอเคยตั้งใจทำงานอย่างหนักเพื่อที่เขาจะได้เห็นใจเธอและปฏิบัติกับเธอเหมือนกับที่เขาปฏิบัติกับหลิง ลั่วอิน แต่ทั้งหมดกลับกลายเป็นความฝันลม ๆ แล้ง ๆ

ในที่สุดเธอก็ยอมแพ้ต่อความอดทนนั้นแล้ว “ขอโทษเหรอ? ฉันต้องขอโทษอะไรคุณ? คุณคาดหวังให้ฉันยืนเฉย ๆ แล้วปล่อยให้เธอตบตีอย่างนั้นเหรอ? ถ้าเธออยากจะด่าทอฉันหรือแม้แต่แม่ของฉัน ฉันก็ต้องปล่อยให้เธอทำอย่างนั้นเหรอ? คุณยังเห็นไม่ชัดอีกเหรอว่าใครเป็นคนที่ทำผิดต่อแม่ของฉันตั้งแต่แรก?”

ใบหน้าของหลิง กว๋อจื้อแดงก่ำด้วยความอับอาย ท่ามกลางเสียงกรีดร้องของฟาง ซุ่ยเอ๋อ เขากล่าวขึ้นว่า “น้าฟางตีเธอแล้วยัง? ทำไมแกไม่พูดออกมาล่ะว่าแกทำอะไรลงไปกับน้องสาวตัวน้อยของแก? ถ้าไม่ใช่เพราะแก เธอคงไม่ถูกทิ้ง”

หลิง อี้หรานเยาะเย้ย “ทำไมไม่ถามเธอบ้างว่าเธอทำอะไรลงไป?”

“น้องสาวของแกจะกล้าทำเรื่องสกปรกอะไรได้? มาขอโทษน้าฟางเดี๋ยวนี้!” หลิง กว๋อจื้อตะโกนอย่างโกรธจัด

ฟาง ซุ่ยเอ๋อตะโกน “แกทำร้ายฉัน ฉันจะไปแจ้งความกับตำรวจ ฉันจะฟ้องที่แกทำร้ายฉัน! ด้วยเจตนาตั้งใจจะฆ่า!”

หลิง อี้หรานไม่สนใจทั้งคู่ เธอหันไปหาโจว เชียนหยุนและพูดว่า “ขอโทษนะคะ ที่เรื่องส่วนตัวของฉันส่งผลกระทบต่อธุรกิจของพี่”

“ไม่หรอก” โจว เชียนหยุนตอบและเริ่มอพยพลูกค้าทีละคน

หลิง กว๋อจื้อมองดูลูกสาวคนโตที่ไม่สนใจพวกเขา เขารู้สึกว่าอำนาจในฐานะพ่อของเขากำลังถูกท้าทาย เขารีบตรงไปเข้าไปหาเธอและง้างมือจะตบเธออีกครั้ง

หลิง อี้หรานพยายามเหวี่ยงตัวหลบ ทันใดนั้นก็มีร่างหนึ่งดึงเธอไว้ในอ้อมกอด คนนั้นเตะหลิง กว๋อจื้อด้วยเท้าข้างเดียว ทำให้เขาล้มลงไปกองที่พื้น

หลิง หว๋อจื้อพยายามที่จะลุกขึ้น แต่ถูกชายคนหนึ่งตรึงไว้อย่างรวดเร็ว

ฟาง ซุ่ยเอ๋อตกตะลึงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นและกรีดร้องโดยไม่รู้ตัว “คุณทำอะไร? คุณกล้าตีคนตอนกลางวันแสก ๆ ได้ยังไง? ฉันจะโทรแจ้งตำรวจ! ฉันจะแจ้งตำรวจ!”

“เยี่ยมมาก โทรหาตำรวจ ฉงหมิง!” เสียงเย็นชาดังขึ้นในร้านอาหารเล็ก ๆ ทำให้ทุกคนตกใจ